Studie oor Sianieduitloging van Koolstofhoudende Carlin-tipe Gouderts

Inleiding

Koolstofhoudende Carlin-tipe goudertse word gekenmerk deur hul wydverspreide verspreiding en groot reserwes. Hulle bied egter beduidende uitdagings in die goudonttrekkingsproses. Hierdie ertse bevat tipies koolstof in hul elementêre samestelling, en die gouddeeltjies is teenwoordig in 'n fyn verspreide vorm. Die teenwoordigheid van arseen en koolstof lei tot twee hoofprobleme: goudinkapseling en koolstof se goudroof-effek, wat lei tot uiters lae direkte sianiding-logingstempo's. Gevolglik word hulle beskou as dubbel vuurvaste ertse of hardnekkige ertse, wat 'n wêreldwye erkenning op die gebied van goudmynbou verteenwoordig.

Die Probleem van Sianieduitloging in Koolstofhoudende Carlin-tipe Gouderts

Goudinkapseling

Die sulfiedminerale in koolstofhoudende Carlin-tipe goudertse omsluit dikwels die gouddeeltjies. Hierdie fisiese versperring verhoed die direkte kontak tussen die sianied oplossing en die goud, wat die doeltreffendheid van die uitlogingsproses aansienlik verminder. Byvoorbeeld, in baie myne met sulke ertse bly 'n groot deel van die goud vasgevang in die sulfiedmatriks, ontoeganklik vir die Sianied loging agent.

Koolstof se Goud-Roof-Effek

Koolstofhoudende materiale in hierdie ertse het 'n sterk affiniteit vir goudsianiedkomplekse. Tydens die sianied-uitlogingsproses, soos die goud opgelos word en sianiedkomplekse vorm, kan die koolstofhoudende stowwe hierdie komplekse adsorbeer en die goud effektief uit die oplossing "roof". Dit lei nie net tot 'n laer herwinningstempo van goud nie, maar veroorsaak ook aansienlike verliese in die ekstraksieproses. Navorsing het getoon dat verskillende tipes koolstof in die erts, soos elementêre koolstof, organiese koolstof en anorganiese koolstof, almal in verskillende mate tot hierdie goudroof-effek bydra. Elementêre koolstof, in die besonder, het 'n adsorpsiegedrag soortgelyk aan dié van Geaktiveerde Koolstof, wat goudsianiedkomplekse sterk kan adsorbeer.

Navorsing oor sianied-uitlogingseksperimente

Direkte Sianied Uitloging

Talle studies het getoon dat direkte sianied-uitloging van koolstofhoudende Carlin-tipe goudertse baie lae goudherwinnings lewer. In sommige gevalle, selfs wanneer gevorderde sianied-uitlogingsmetodes soos koolstof-in-pulp (CIP) of hars-in-pulp (RIP) gebruik word, bly die herwinningskoers teleurstellend laag. Byvoorbeeld, in 'n sekere eksperiment was die goudherwinningskoers van direkte sianied-uitloging slegs 12.9%, wat die ondoeltreffendheid van hierdie benadering vir sulke vuurvaste ertse beklemtoon.

Voorbehandelingsmetodes om sianieduitloging te verbeter

braai

Roostering is 'n tradisionele voorbehandelingsmetode. Deur die erts te verhit, word koolstofhoudende materiale as CO en CO₂ afgedryf, en piriet ontbind in ysteroksiede. Hierdie proses stel die voorheen ingekapselde goud bloot, wat dit meer toeganklik maak vir sianied-uitloging. Roostering vereis egter 'n fyn toevoer van minus tien maas, ten minste vier uur se retensietyd, en presiese beheer van temperatuur en atmosfeer in die oond. Temperature onder ongeveer 500°C of 'n effens verminderende atmosfeer kan lei tot onvolledige roostering, wat lei tot 'n drastiese vermindering in goudonttrekking. Boonop word piriet by 550°C en hoër omgeskakel in 'n vuurvaste vorm van hematiet waaruit goud nie effektief met sianied uitgeloog kan word nie. Daarbenewens vereis roostering duur droging van die toevoer na die oond en streng emissiebeheer op die oondgasse. Alhoewel dit goudekstraksies van 85 - 87% uit ertse wat dertien gram goud per ton bevat, kan behaal, is roostering as gevolg van die hoë kapitaalkostevereistes en komplekse bedryfsomstandighede laat vaar as 'n geskikte alternatief vir baie koolstofhoudende Carlin-tipe goudertsafsettings.

Chemiese oksidasie

Chemiese oksidasie het groot potensiaal getoon in die behandeling van koolstofhoudende Carlin-tipe goudertse. Oksideermiddels in waterige pulp kan die skadelike effekte van koolstofhoudende materiale oorkom. Byvoorbeeld, die gebruik van chloor as 'n voorbehandelingsmiddel is breedvoerig bestudeer. Die hoeveelheid chloor wat benodig word, wissel egter na gelang van die vuurvaste aard van die erts. Ligte vuurvaste ertse benodig moontlik slegs tien tot twintig kg chloor per ton in 'n sianieringsvoorbehandeling om 83% of meer goudekstraksie in daaropvolgende sianierings te bereik. Hoogs vuurvaste ertse, aan die ander kant, benodig moontlik meer as 100 kg chloor per ton in die voorbehandelingsproses. Ander oksideermiddels soos waterstofperoksied, natriumhipochloriet en kaliumpermanganaat is ook ondersoek. Natriumhipochloriet kan byvoorbeeld nie net sulfiedminerale oksideer om die ingekapselde goud bloot te stel nie, maar ook die koolstofhoudende materiale passiveer, wat hul goudroof-effek verminder. Navorsing het getoon dat die gebruik van natriumhipochloriet as 'n voorbehandelingsmiddel in sommige gevalle die goudherwinningstempo in daaropvolgende sianiedloging aansienlik kan verbeter.

Bakteriële Oksidasie

Bakteriële oksidasie is 'n opkomende en omgewingsvriendelike voorbehandelingsmetode. Gemengde asidofiliese bakterieë kan gebruik word om sulfiedminerale in die erts te oksideer. Hierdie proses los die probleem van goudinkapseling deur sulfiede effektief op. Tydens bakteriële oksidasie metaboliseer die bakterieë die sulfiedminerale, breek hulle af en stel die ingekapselde goud vry. Terselfdertyd kan die gebruik van geaktiveerde koolstof in die daaropvolgende sianied-uitlogingsproses voordeel trek uit sy mededingende adsorpsievermoë om die goudroof-effek van koolstofhoudende stowwe teen te werk. Byvoorbeeld, in 'n studie oor 'n koolstofhoudende Carlin-tipe goudafsetting in Yunnan, deur die kombinasie van bakteriële oksidasie en koolstof-in-pulp-sianiedering, het die goudherwinningskoers 82.39% bereik, terwyl die sianiedreagensverbruik met 49.68% verminder is. Dit toon dat die bakteriële oksidasie - koolstofsianied-uitlogingsproses 'n effektiewe metode is vir die behandeling van koolstofhoudende Carlin-tipe goudertse.

Gevolgtrekking

Koolstofhoudende Carlin-tipe goudertse bied beduidende uitdagings in die sianied-uitlogingsproses as gevolg van goudinkapseling en koolstof se goudroof-effek. Terwyl direkte sianied-uitloging oor die algemeen ondoeltreffend is, bied verskeie voorbehandelingsmetodes soos roostering, chemiese oksidasie en bakteriële oksidasie potensiële oplossings. Elke metode het sy eie voordele en beperkings in terme van goudherwinning, koste en omgewingsimpak. Onder andere toon bakteriële oksidasie - koolstofsianied-uitloging en sekere chemiese oksidasiemetodes groot belofte vir die effektiewe behandeling van hierdie vuurvaste ertse. Verdere navorsing is egter steeds nodig om hierdie prosesse te optimaliseer, koste te verminder en hul omgewingsvriendelikheid te verbeter, om die ontginning van goud uit koolstofhoudende Carlin-tipe goudertse meer doeltreffend en volhoubaar te maak.