Watter soort erts is geskik vir sianiedhoop-uitloging?

Sianiedhop-uitloging is 'n wydgebruikte metode in die goudonttrekkingsbedryf vir die verwerking van sekere soorte ertse. Om die eienskappe van ertse wat geskik is vir hierdie proses te verstaan, is van kritieke belang vir doeltreffende goudherwinning.

1. Algemene Toepaslikheid: Laegraadse Erts

Die sianiedhoop-logingsproses is oor die algemeen slegs geskik vir die behandeling van laegraadse goudertse, veral laegraadse geoksideerde ertse . Die meeste van hierdie geoksideerde ertse is oppervlak-geoksideerde ertse. Gegewe die growwe ertsdeeltjiegrootte in die hoop-logingsproses, is die interaksie tussen die erts en die sianied- logingsmiddel relatief swak. Gevolglik is die goud-logingstempo nie so hoog soos sommige ander logingsmetodes nie, wat die toepassing daarvan hoofsaaklik beperk tot laegraadse ertse waar die koste-effektiwiteit steeds gehandhaaf kan word. Die goudgraad van ertse wat geskik is vir sianiedhoop-loging is meestal in die reeks van 1.0 - 3.0 g/t, en slegs die goudertsgraad van individuele neerslae is groter as 3.0 g/t.

2. Ertsstrukturele en samestellingseienskappe

2.1 Gouddeeltjie-eienskappe

• Fyn of platvormige gouddeeltjies : Die ingebedde deeltjiegrootte van goud in geskikte ertse is fyn of plat. Hierdie vorm maak dit maklik vir goud om deur sianied uitgeloog te word. Fynkorrelrige of platvormige gouddeeltjies kan beter kontak met die sianied-uitloogmiddel hê, wat die oplossing van goud tydens die hoop-uitloogproses vergemaklik. Byvoorbeeld, in verspreide geoksideerde ertse is die goud dikwels teenwoordig in fyn deeltjies wat deur die ertsmatriks versprei is, wat bevorderlik is vir sianied-uitloog.

2.2 Porositeit en Permeabiliteit

• Los, Poreuse en Deurlaatbare Ertse : Die erts moet los, poreus en deurlaatbaar wees as gevolg van oksidasie en verwering. Hierdie fisiese eienskappe is voordelig vir die sianiedoplossing om die ertshoop binne te dring. Wanneer die sianiedoplossing die goudhoudende minerale effektief kan bereik, kan die uitlogingsreaksie plaasvind. Ertse soos dié wat lank verweer is, ontwikkel dikwels 'n poreuse struktuur, wat die sianiedoplossing toelaat om deur te sypel en in kontak te kom met die gouddeeltjies binne.

• Ertse met Toeganklike Goud deur Vergruising : Vir ertse met aanvanklik min porieë, kan die goud blootgestel word deur die vergruisingsmetode. Dit is 'n belangrike voorbereidingstap voor sianied-hooploging. Deur vergruising word die interne goudhoudende strukture gebreek, wat dit vir die sianied-logingsmiddel moontlik maak om toegang tot die goud te verkry. Sommige harde ertse met goud binne-in toegesluit kan op hierdie manier verwerk word om hulle geskik te maak vir hooploging.

2.3 Chemiese samestelling

• Lae Suur Stowwe en Nie-Reaktiewe Elemente : Die erts moet geen of minder suur stowwe bevat en geen of minder elemente wat met sianied kan reageer nie. Suur stowwe of reaktiewe elemente kan die sianied-uitloogmiddel verbruik. Byvoorbeeld, as daar 'n groot aantal suur minerale in die erts is, sal hulle met die sianied reageer, wat die hoeveelheid sianied wat beskikbaar is vir gouduitloging verminder en sodoende die doeltreffendheid van die sianiedhoop-uitloogproses verminder.

• Geen Goud - Adsorberende of Presipiterende Stowwe : Die erts moet nie stowwe bevat wat opgeloste goud adsorbeer of presipiteer nie. Indien sulke stowwe teenwoordig is, kan hulle die ekstraksie van goud tydens die sianiedhoop-uitlogingsproses belemmer, wat die algehele goudherwinningstempo verminder. Byvoorbeeld, sommige koolstofryke ertse kan die opgeloste goud-sianiedkompleks adsorbeer, wat verdere verwerking daarvan vir goudherwinning voorkom.

3. Spesifieke Ertsoorte

3.1 Verspreide Geoksideerde Erts

Gedissemineerde geoksideerde ertse is hoogs geskik vir sianiedhoop-uitloging. In hierdie ertse is goud eweredig versprei in 'n fynkorrelrige toestand binne die geoksideerde rotsmatriks. Die oksidasieproses het die erts dikwels meer poreus gemaak, en die fynkorrelrige goud is maklik toeganklik vir die sianiedoplossing. Byvoorbeeld, in sommige goudhoudende sandsteenafsettings wat langtermyn verwering en oksidasie ondergaan het, word die goud in die sandsteenmatriks versprei, en sianiedhoop-uitloging kan die goud effektief onttrek.

3.2 Sulfiederts met nie-nou-verwante goud

Sulfiedertse waarin goud nie nou saam met sulfiedminerale bestaan ​​nie, kan ook behandel word deur sianied-hooploging. In sulke ertse is die goud nie styf gebind aan die sulfiedkomponente nie. Wanneer die erts met sianied geloog word, kan die sianied die goud selektief oplos sonder om oormatig deur die sulfiedminerale beïnvloed te word. As die goud egter nou geassosieer word met sulfiedminerale, moet die sulfied moontlik vooraf behandel word (soos deur roostering of bio-oksidasie) om die goud toeganklik te maak vir sianiedloging.

3.3 Aar-goudneerslag of plaasgoudneerslag met klein gouddeeltjies

Aar-goudafsettings of plaasgoudafsettings met klein gouddeeltjies of 'n groot spesifieke oppervlakte van gouddeeltjies is geskik vir sianiedhoop-loging. Klein gouddeeltjies het 'n groter oppervlakte in kontak met die sianiedoplossing, wat die logingsreaksie bevorder. In aar-goudafsettings, as die goud in fynkorrelige vorm binne die aarstruktuur teenwoordig is, en die aar-gasheergesteente geskikte porositeit en deurlaatbaarheid het, kan sianiedhoop-loging 'n effektiewe ekstraksiemetode wees. Plaasgoudafsettings, waar die goud verweer en in klein deeltjies geërodeer is, kan ook met hierdie metode verwerk word.

Ten slotte, sianiedhoop-loging is die geskikste vir laegraadse ertse met spesifieke strukturele en samestellingseienskappe, insluitend fynkorrelrige goud, geskikte porositeit en 'n gebrek aan steurende stowwe. Deur hierdie ertsvereistes te verstaan, kan mynboubedrywighede die gebruik van sianiedhoop-loging optimaliseer vir doeltreffende en koste-effektiewe goudonttrekking.