Опасностите од натриум цијанид за почвата и животната средина

Вовед

Натриум Цијанид е високо токсично хемиско соединение кое широко се користи во различни индустриски процеси, како што се рударството на злато и сребро, галванизацијата и органската синтеза. Сепак, неговата неправилна употреба, складирање или отстранување може да доведе до сериозни последици за почвата и целокупната животна средина. Оваа објава на блогот има за цел детално да ги истражи опасностите што ги претставуваат натриум цијанид за почвата и животната средина.

Својства и извори на натриум цијанид

Натриум цијанид (NaCN) е бела, кристална цврста материја која е високо растворлива во вода. Таа е исклучително токсична, со мирис на горчлив бадем (иако не секој може да го почувствува овој мирис). Индустриски, се користи во големи количини за екстракција на злато и сребро од руди преку процес наречен цијанидација. Во овој процес, Натриум цијанид се користи за растворање на скапоцени метали, формирајќи растворливи комплекси на метален цијанид. Други индустрии, како што е галванизацијата, го користат за таложење на тенок слој метал на разни предмети. Дополнително, служи како клучна суровина во синтезата на многу органски соединенија во хемиската индустрија. За жал, случајните истурања, неправилното отстранување на отпадот и протекувањата од складиштата можат да ослободат Натриум цијанид во околината.

Опасности за почвата

Влијание врз микроорганизмите на почвата

Микроорганизмите во почвата играат клучна улога во одржувањето на плодноста на почвата, циклусот на хранливи материи и целокупното здравје на почвата. Натриум цијанид, кога е присутен во почвата, може да има разорно влијание врз овие микроорганизми. Дури и при релативно ниски концентрации, цијанидот може да ја инхибира активноста на почвените бактерии, габи и други корисни микроби. На пример, може да ја наруши способноста на одредени бактерии за фиксирање на азот, кои се неопходни за претворање на атмосферскиот азот во форма што растенијата можат да ја користат. Ова нарушување на циклусот на азот може да доведе до намалување на плодноста на почвата со текот на времето. Високите концентрации на цијанид можат да бидат смртоносни за многу почвени микроорганизми, намалувајќи ја микробната разновидност и менувајќи ја еколошката рамнотежа на почвата.

Влијание врз структурата на почвата и достапноста на хранливи материи

Цијанидот може да влијае и на физичките и хемиските својства на почвата. Може да се врзе за метали и органска материја во почвата, формирајќи стабилни комплекси. Ова врзување може да ги направи есенцијалните хранливи материи, како што се железо, цинк и бакар, помалку достапни за растенијата. Кога цијанидот реагира со компонентите на почвата, тој може да ја промени pH вредноста на почвата, што пак влијае на растворливоста и достапноста на други хранливи материи. На пример, во некои случаи, промените во pH вредноста предизвикани од цијанид можат да доведат до таложење на фосфор, што го прави недостапен за растенијата. Покрај тоа, присуството на цијанид може да ја наруши агрегациската структура на почвата. Здравите агрегати во почвата се важни за инфилтрација на вода, пенетрација на корените и аерација. Кога структурата е нарушена, почвата може да стане покомпактна, што доведува до лоша дренажа и намалена достапност на кислород за корените на растенијата.

Контаминација на почвата и потенцијал за долгорочно опстојување

Откако натриум цијанид ќе навлезе во почвата, тој може да опстојува значителен период, во зависност од условите на животната средина. Во некои случаи, цијанидот може полека да се разградува од почвените микроорганизми или хемиски процеси. Меѓутоа, ако концентрацијата е висока или условите на животната средина се неповолни за деградација (како на пример во анаеробни или високо кисели почви), цијанидот може да се акумулира во почвата. Ова долгорочно опстојување значи дека почвата може да остане контаминирана со години, претставувајќи континуирана закана за растот на растенијата и организмите што живеат во почвата. Дополнително, контаминираната почва може да послужи како извор на секундарна контаминација, бидејќи цијанидот може да истече во подземните води или да се однесе со површинско истекување, ширејќи го загадувањето во други области.

Опасности за животната средина

Загадување на водата

Натриум цијанид е високо растворлив во вода, а секое испуштање во водни тела може да има катастрофални ефекти. Кога ќе влезе во површински води, како што се реки или езера, може брзо да се раствори и да формира цијанидни јони. Дури и при ниски концентрации, цијанидот е исклучително токсичен за водните организми. Рибите, безрбетниците и водоземците се особено чувствителни на изложеност на цијанид. Тој може да се меша со нивните респираторни системи, инхибирајќи го внесувањето кислород. Како резултат на тоа, рибите може да доживеат намалени перформанси на пливање, инхибирана репродукција, а во тешки случаи, масовна смртност. Концентрациите ниски од 5 - 7.2 микрограми на литар слободен цијанид можат да имаат негативни ефекти врз рибите, а нивоата над 200 микрограми на литар се брзо токсични за повеќето видови риби. Безрбетниците, исто така, покажуваат несмртоносни несакани ефекти при релативно ниски концентрации на цијанид и смртоносни ефекти при малку повисоки нивоа. Цијанидот, исто така, може да ги контаминира подземните води, кои се главен извор на вода за пиење за многу заедници. Доколку за пиење се користи цијанид - контаминирана подземна вода, тоа може да претставува сериозна закана за здравјето на луѓето, предизвикувајќи симптоми како што се главоболки, вртоглавица, гадење, а во екстремни случаи и смрт.

Загадување на воздухот

Кога натриум цијанид ќе дојде во контакт со киселини, киселински соли, вода, влага или Јаглерод диоксид, може да произведе високо токсичен, запалив гас од водород цијанид (HCN). Овој гас може да се ослободи во атмосферата, особено во индустриски услови каде што се случуваат случајни истурања или неправилно ракување. Гасот од водород цијанид е исклучително опасен бидејќи може да го вдишат луѓето и животните. Вдишувањето дури и на мали количини на водород цијанид може да предизвика непосредни здравствени проблеми, вклучувајќи отежнато дишење, брзо дишење, главоболка, вртоглавица, а при изложеност на високи дози, може да доведе до респираторен застој и смрт. Покрај директните здравствени ризици, гасот од водород цијанид може да придонесе и за загадување на воздухот во околното подрачје, влијаејќи на квалитетот на воздухот и потенцијално штетејќи ја вегетацијата преку апсорпција од листовите.

Влијание врз копнените екосистеми

Освен директните ефекти врз почвата и водата, загадувањето со натриум цијанид може да има далекусежни последици за копнените екосистеми. Бидејќи растенијата се основа на синџирот на исхрана, секое негативно влијание врз растот на растенијата поради контаминиран со цијанид во почвата може да го наруши целиот екосистем. Тревопасните животни кои се потпираат на овие растенија за храна може да доживеат намалена достапност на храна или може да консумираат растенија со високи нивоа на цијанид, што може да биде токсично за нив. Ова, пак, може да влијае на популациите на предатори кои се хранат со овие тревопасни животни. На пример, во областите каде што рударските активности доведоа до контаминација на почвата со цијанид, растителните заедници може да се променат, при што почувствителните растителни видови се заменуваат со оние кои се потолерантни на цијанид. Ова поместување во растителните заедници може да доведе до губење на живеалиштата и изворите на храна за многу видови диви животни, што потенцијално може да предизвика пад на биодиверзитетот.

Заклучок

Натриум цијанид, поради својата високо токсична природа, претставува значителна опасност и за почвата и за животната средина. Влијанието врз почвата може да ги наруши нејзините биолошки, физички и хемиски својства, што доведува до намалена плодност и долгорочна контаминација. Во пошироката средина, може да предизвика загадување на водата и воздухот, загрозувајќи ги водните и копнените екосистеми, како и здравјето на луѓето. Со оглед на овие ризици, од најголема важност е индустриите што користат натриум цијанид да спроведат строги безбедносни мерки при неговото ракување, складирање и отстранување. Дополнително, регулаторните тела треба да спроведат строги еколошки прописи за да го минимизираат испуштањето на натриум цијанид во животната средина и да ги заштитат нашите драгоцени природни ресурси.