Pemilihan Tapak Lesap Timbunan dan Peletakan Pelapik Bawah

Pembinaan timbunan melibatkan penyusunan bijih atau bijih terkumpul pada pelapik bawah Timbunan larut lesap luas mengikut dimensi geometri yang direka bentuk. Timbunan bijih yang dibina harus menampilkan kebolehtelapan yang baik dan seragam, serta kestabilan struktur. Ini memastikan bahawa semasa proses larut lesap, agen larut lesap boleh menembusi secara seragam merentasi keseluruhan keratan rentas timbunan bijih pada intensiti pengedaran cecair yang diperlukan. Sementara itu, ia menghalang kejadian seperti runtuh di tepi timbunan bijih atau pembersihan tempatan. Oleh itu, perhatian yang besar mesti dibayar semasa operasi. Dalam amalan pengeluaran, terdapat satu lagi jenis kaedah larut lesap timbunan. Bijih yang diekstrak diangkut terus ke platform larut lesap timbunan untuk larut lesap tanpa dihancurkan terlebih dahulu. Dalam sesetengah kes, larut lesap juga berlaku di tapak letupan. Saiz zarah bijih biasanya berkisar antara 100 hingga 200 mm atau lebih besar, mengakibatkan kitaran larut lesap yang boleh bertahan setengah tahun atau lebih lama. Memandangkan jenis larut lesap timbunan ini agak mudah, ia selalunya tidak dikaji sebagai bentuk larut lesap timbunan yang tipikal.

Pemilihan Tapak Lesap Timbunan dan Peletakan Pelapik Bawah

Pemilihan daripada Tapak larut lesap timbunan adalah berkaitan dengan pelaburan infrastruktur, termasuk pemprosesan tapak, jalan pengangkutan dan susun atur saluran paip. Pelapik bawah tapak larut lesap timbunan dan peletakannya adalah penting untuk pengeluaran larut lesap timbunan, terutamanya untuk timbunan berskala besar. Oleh itu, kualiti pelapik bawah mesti dipastikan.

1. Keperluan Asas untuk Tapak Lesap Timbunan

Tapak harus mempunyai kekuatan galas yang mencukupi untuk menahan jumlah tekanan berat bijih dan peralatan pengangkutan.

Ia harus mempunyai cerun topografi tertentu, yang sesuai untuk pemangkasan tapak dan aliran air larut lesap.

Perlu ada kawasan yang cukup untuk pembinaan timbunan dan laluan pengangkutan. Bagi lombong yang mempunyai potensi pembangunan, kemungkinan pengembangan masa depan juga harus dipertimbangkan.

2. Pemilihan dan Peletakan Pelapik Bawah untuk Platform Lesap Timbunan

2.1 Pemilihan Pelapik Bawah untuk Platform Lesap Timbunan

Pelapik bawah untuk platform larut lesap timbunan boleh dikelaskan kepada dua jenis: kekal dan sementara. Yang pertama memerlukan masa pembinaan yang panjang dan kos yang tinggi, menjadikannya sesuai untuk lombong skala sederhana hingga besar dengan hayat perkhidmatan yang panjang. Sebaliknya, pelapik terbawah sementara hanya digunakan sekali, memerlukan masa pembinaan yang singkat, dan kos rendah. Mereka sesuai untuk lombong dengan hayat perkhidmatan kurang daripada 5 tahun. Selain itu, persekitaran sekeliling juga memainkan peranan. Jika kawasan untuk membina tapak larut lesap timbunan adalah terhad, platform larut lesap timbunan kekal boleh dibina. Sebaliknya, jika terdapat cerun kawasan yang besar berhampiran dan jarak pengangkutan bijih adalah pendek, platform larut lesap timbunan sementara boleh dibina.

2.2 Beberapa Bahan Pelapik Bawah Yang Biasa Digunakan

• Tanah liat dan Bentonit: Apabila terdapat sejumlah besar tanah liat berhampiran tapak larut lesap timbunan, menggunakan pelapik bawah tanah liat adalah pilihan yang sesuai. Pelapik bawah ini boleh dipadatkan dalam tiga lapisan, setiap satu tebal kira-kira 150 mm. Pekali kebolehtelapan pelapik bawah ini ialah 1.0×10−7 cm/s, yang memenuhi keperluan perlindungan alam sekitar. Oleh kerana bentonit (terutamanya jenis natrium) mempunyai sifat penyerapan air yang kuat dan boleh mengembang 10 - 30 kali dalam jumlah selepas menyerap air, menambah jumlah bentonit yang sesuai (kira-kira 4%) ke tanah liat boleh mengurangkan kebolehtelapan tanah liat dengan ketara. Pelapik bawah jenis ini mudah diletakkan dan mempunyai kos yang rendah. Asas hendaklah dipadatkan, dan cerun hendaklah lembut untuk mengelakkan hakisan pelapik bawah semasa proses larut lesap timbunan.

• Asfalt dan Konkrit: Apabila asfalt atau konkrit digunakan sebagai pelapik bawah, anti resapan dan kekuatan mampatannya adalah berkaitan dengan ketebalannya. Biasanya, ketebalannya berkisar antara 150 hingga 200 mm. Apabila dibina dengan baik, pekali kebolehtelapan adalah antara 1.0×10−9 cm/s dan 1.0×10−10 cm/s. Walau bagaimanapun, pelapik bawah jenis ini agak mahal dan mudah retak.

• Filem Polietilena Ketumpatan Tinggi (Plat) (HDPE): Apabila polietilena berketumpatan tinggi dan bahan sintetik lain digunakan sebagai pelapik bawah, ketebalannya hanya 1 - 2 mm. Pekali kebolehtelapannya kurang daripada 1.0×10−13 cm/s, dan ia mempunyai keupayaan rintangan tusukan sederhana. Ia sesuai untuk bijih dengan saiz zarah kurang daripada 20 mm dan boleh digunakan semula beberapa kali. Plat lembut polietilena berketumpatan tinggi boleh diikat di tapak menggunakan sikloheksanone. Kaedah pembinaan adalah mudah, tetapi keperluan ketat diletakkan pada kualiti kimpalan. Di negara asing, bahan ini sering dipilih untuk pelapik bawah tapak larut lesap timbunan (termasuk kolam siap - cecair).

2.3 Struktur Pelapik Bawah

• Tunggal - Lapisan Lapik Bawah: Apabila tanah liat, asfalt atau konkrit digunakan untuk pelapik bawah satu lapisan, ia menanggung tegasan yang agak tinggi dan boleh mengawal kestabilan timbunan bijih bersama-sama dengan asas. Apabila bahan sintetik digunakan, terutamanya apabila bahan sintetik diletakkan di atas asas bahan berbutir halus, kekuatan sentuhan geseran adalah sangat rendah, yang boleh memastikan kestabilan timbunan bijih.

• Dua Lapisan - Pelapik Bawah: Pelapik bawah dua lapisan terdiri daripada dua jenis bahan pelapik bawah. Kedua-dua lapisan boleh bersentuhan langsung atau mempunyai lapisan saliran atau lapisan penampan di antaranya. Lapisan saliran yang digunakan untuk pemantauan kebocoran boleh mengumpul dan mengitar semula bahan larut lesap. Lapisan saliran boleh dibuat daripada bahan seperti pasir halus, dan penambahannya juga boleh meningkatkan kestabilan timbunan bijih. Lapisan atas pelapik bawah dua lapisan selalunya merupakan lapisan kusyen yang berfungsi untuk memastikan pemulihan larut lesap, manakala lapisan bawah adalah lapisan sandaran untuk mengelakkan kebocoran larutan ke dalam persekitaran. Lazimnya, lapisan kerja pelapik bawah dua lapisan diperbuat daripada bahan sintetik seperti HDPE dan PVC, dan lapisan sandaran diperbuat daripada tanah liat.

• Triple - Pelapik Bawah Lapisan: Pelapik bawah tiga lapisan selalunya terdiri daripada satu lapisan plat lembut PVC atau HDPE dan dua lapisan tanah liat, atau dua lapisan PVC dan satu lapisan tanah liat. Terdapat kemungkinan yang agak tinggi bijih - timbunan gelongsor dengan lapisan bawah tiga lapisan. Untuk mengelakkan gelongsor, sekurang-kurangnya satu lapisan saliran perlu disediakan di antara lapisan bawah - pelapik. Pelapik bawah tiga lapisan kurang biasa digunakan.

2.4 Peletakan Pelapik Bawah

Teknologi peletakan dan kualiti pelapik bawah memberi kesan serius kepada fungsinya. Apabila meletakkan pelapik bawah tanah liat, adalah perlu untuk mengelakkan musim hujan atau kering untuk mengelakkan pelapik bawah retak akibat kehilangan air. Pendekatan khusus adalah pertama sekali meletakkan lapisan tanah liat, bentonit, atau tailing halus pada asas, padatkannya, kemudian letakkan filem plastik atau kepingan getah, tambah lapisan tanah liat atau pasir halus, dan akhirnya tutup lapisan bijih bersaiz besar sebagai lapisan pelindung.

Apabila terdapat perbezaan ketinggian dalam asas, peletakan pelapik bawah bahan sintetik harus bermula dari titik terendah dan terus ke atas. Elakkan membuat kedutan. Mesin penggelek lancar boleh digunakan untuk meletakkan, dan kimpalan sebaiknya dilakukan di tapak. Kimpalan hendaklah seragam, dan arah susunannya hendaklah berserenjang dengan kemungkinan laluan pergerakan timbunan bijih. Selain itu, kawasan peletakan pelapik bawah tapak larut lesap timbunan hendaklah lebih besar sedikit daripada kawasan dasar timbunan bijih yang sebenar.