Goudpool-uitloogmethode: Toepasselijk bereik en processtroom

De goudpoel uitloogmethode staat bekend om zijn eenvoud in gebruik, lage apparatuurinvestering en kosteneffectiviteit, waardoor een snelle productiestart mogelijk is. Deze methode vereist echter een enorme hoeveelheid ruimte, omdat er meerdere poelen nodig zijn om de uitloogbewerking te voltooien. Bovendien is het niet geschikt voor alle soorten goudertsen. Dit artikel introduceert de toepasselijke scope, processtroom van de goudpoel-uitloogmethode, samen met een praktische toepassingscase.

Toepasselijk bereik van de Gold Pool Leaching Method

Goudertsen die geschikt zijn voor de pool-uitloogmethode moeten aan drie criteria tegelijk voldoen. Ten eerste moeten de gouddeeltjes een fijne verspreidingsgrootte hebben. Ten tweede moet het erts van lage kwaliteit of ultra-lage kwaliteit zijn. Ten derde moet het erts zelf een slechte permeabiliteit hebben. Bijvoorbeeld, ijzeroxide cap-type ertsen die fijnkorrelig goud bevatten en geoxideerde kwartsaderertsen met fijnkorrelig goud zijn zeer geschikt voor de pool-uitloogmethode.

De verrijkingsrecuperatie van de pool-uitloogmethode kan 70 - 90% bereiken. Vergeleken met de CIL- en CIP-goudwinningsmethoden, heeft de pool-uitloogmethode lagere kosten, waardoor het een effectieve oplossing is om de economische levensvatbaarheid van goudertsen van lage kwaliteit te verbeteren. Bovendien leidt de eenvoudige bediening tot lagere arbeidskosten. Niettemin brengt de pool-uitloogmethode relatief hoge initiële bouwkosten met zich mee en vereist het een lange uitloogtijd. Dit komt omdat het nodig is om uitloogpoelen en kale vloeistofpoelen te construeren, waarbij ervoor moet worden gezorgd dat ze lekvrij en in wezen droog zijn. Vervolgens wordt het erts in de uitloogpoel geplaatst en wordt de uitloogoplossing in de kale vloeistofpoel bereid voordat deze in de uitloogpoel wordt gepompt voor uitloog. Na een bepaalde periode wordt de zwangere oplossing geloosd voor verplaatsing.

Processtroom van de Gold Pool Leaching Method

Goudpoeluitloging vindt doorgaans plaats in percolatie-uitlogingstanks. Deze tanks kunnen van hout, ijzeren troggen of cement zijn gemaakt. De bodem van de tank is vlak of licht hellend en ze kunnen rond, rechthoekig of vierkant van vorm zijn. In de tank is een valse bodem van geperforeerde zuurbestendige platen geïnstalleerd. Op de valse bodem wordt een filterdoek gelegd en op de filterdoek wordt een rooster van houten of corrosiebestendige metalen strips geplaatst. Tijdens het uitlogen wordt het erts in de tank geladen en wordt het uitloogmiddel van bovenaf toegevoegd. De uitloogoplossing stroomt uit de bodem van de valse bodem. De valse bodem dient om het erts te filteren en te ondersteunen.

De pool-uitloogprocesstroom is als volgt: Het goudhoudende erts, vermalen tot een specifieke deeltjesgrootte, wordt in de uitloogtank geladen. Een alkalische cyanide Er wordt een oplossing toegevoegd om te weken, waarbij het goud in de oplossing oplost. Na een bepaalde weektijd, wanneer de concentratie en kwaliteit van de vloeistof aan de vastgestelde eisen voldoen, wordt de goudhoudende oplossing (goudhoudende oplossing) aan de onderkant van de tank afgevoerd. Het goud wordt teruggewonnen door middel van verdringing met zinkvlokken (poeder) (geactiveerd). Carbon Fibre Adsorptie kan ook worden gebruikt. Het loogresidu wordt vóór de afvoer onderworpen aan een ontsmettingsbehandeling. Om cyanide uit het loogresidu te verwijderen, kunnen stoffen zoals natriumbisulfiet en kopersulfaat worden toegevoegd.

Opgemerkt dient te worden dat de tijd die nodig is voor percolatietank-uitloging niet alleen afhangt van de oplossnelheid van het oplosmiddel op de mineralen, maar ook van de penetratiesnelheid van het oplosmiddel door de materiaallaag. De penetratiesnelheid hangt voornamelijk af van factoren zoals de hoogte van het geladen materiaal, de porositeit van het materiaal, de mate van siltgehalte, de viscositeit van het uitloogmiddel en de inherente eigenschappen van het materiaal zelf.