Kurşun Oksit, Siyanür Atıklarındaki Altının Sızmasını Artırır​

Giriş

Siyanürleme, cevherlerden altın çıkarmak için yaygın olarak kullanılan bir işlemdir. Ancak, siyanür atıkları genellikle ilişkili minerallerin etkisi nedeniyle geri kazanılması zor olan belirli miktarda kalıntı altın içerir. Altının sızdırma verimliliğinin iyileştirilmesi siyanür atıkların kaynak geri dönüşümü ve ekonomik faydalar açısından büyük önemi vardır. Son araştırmalarda, kurşun oksit Siyanür atıklarındaki altının sızmasının artırılmasında olumlu rol oynayabilir.

Siyanür Atıklarında Düşük Altın Sızıntı Oranı Sorunu

Siyanür atıklarından altın elde etmedeki temel zorluk karmaşık mineralojik bileşimde yatmaktadır. Atıklardaki kalıntı siyanür, altının ilişkili demirin sülfitleriyle (pirotin gibi) reaksiyona girmesine neden olabilir. Bu reaksiyon, altın parçacıklarının yüzeyinde bir Au/Sx pasifleştirme filmi oluşturur. Bu pasifleştirme filmi, altın ve siyanür çözeltisi arasındaki etkili teması önleyen bir bariyer görevi görür ve böylece düşük geleneksel bir sızma oranı altından.

Kurşun Oksit Altın Sızıntısını Nasıl Artırır

Kimyasal Reaksiyon Mekanizması

Kurşun oksit, liç işlemi sırasında birden fazla kimyasal reaksiyona katılır. İlk olarak, kurşun oksit altın yüzeyinde oluşan pasifleştirme filmiyle reaksiyona girebilir. Bu reaksiyon, pasifleştirme filmini parçalayarak onu çözünür tuzlara dönüştürür. Sonuç olarak, altın yüzeyi tekrar açığa çıkar ve siyanürün altınla reaksiyona girmesine olanak tanır. İkinci olarak, kurşun oksit liç sisteminde bir oksidan görevi görebilir. Kurşun oksit varlığında, sistemin oksidasyon potansiyeli ayarlanır ve bu da altının oksidasyonu için çözünür altın siyanür kompleksleri oluşturmak için faydalıdır.

Elektrokimyasal Mekanizma

Altın ile kurşun oksitin indirgenmiş ürünü arasında bir elektrik potansiyel farkı vardır. Bu potansiyel farkı, liç sistemi içinde birincil bir pilin oluşmasını sağlar. Bu birincil pilde, altın anot görevi görür ve oksidasyona uğrarken, kurşun oksitin indirgenmiş ürünü katot görevi görür. Temas korozyonu olarak bilinen bu elektrokimyasal süreç, altının çözünmesini etkili bir şekilde hızlandırır ve böylece altın çıkarma oranını iyileştirir.

Deneysel Doğrulama

Deneysel Malzemeler ve Yöntemler

Araştırmacılar deneyler için temsili siyanür atıkları örnekleri seçtiler. Atıkları örnekleri ilk önce mineral bileşimlerini ve altın içeriklerini belirlemek için karakterize edildi. Daha sonra, siyanür liç sistemine farklı miktarlarda kurşun oksit eklendi. Liç süresi, sıcaklık ve siyanür konsantrasyonu gibi liç koşulları dikkatlice kontrol edildi. Sonuçların doğruluğunu sağlamak için bir dizi paralel deney gerçekleştirildi. Ayrıca, taramalı elektron mikroskobu (SEM) ve X-ışını fotoelektron spektroskopisi (XPS) gibi gelişmiş analitik teknikler, liç öncesi ve sonrası altın parçacıklarının yüzey morfolojisini ve kimyasal bileşim değişikliklerini analiz etmek için kullanıldı.

Deneysel sonuçlar

Deneysel sonuçlar, kurşun oksit ilavesinin siyanür atıklarındaki altının liç verimliliğini önemli ölçüde artırdığını gösterdi. Kurşun oksit ilavesi olmayan kontrol grubuyla karşılaştırıldığında, altın liç oranı dikkate değer bir oranda arttı. Örneğin, bazı deneylerde, altın sızdırma oranı nispeten düşük bir değerden [X]%'in üzerine çıktı. Aynı zamanda, tüketim Sodyum siyanür Ayrıca belirli bir ölçüde azaltıldı. SEM ve XPS analizi, kurşun oksidin altın yüzeyindeki pasifleştirme filmiyle reaksiyona girdiğini ve kurşun oksit eklendikten sonra altın parçacıklarının yüzeyinde yeni kimyasal maddelerin ortaya çıktığını doğruladı; bu da önerilen reaksiyon mekanizmasıyla tutarlıydı.

Başvuru Beklentisi

Siyanür atıklarındaki altının sızmasını artırmak için kurşun oksit kullanımının keşfinin geniş uygulama beklentileri vardır. Madencilik endüstrisinde, bu teknoloji mevcut siyanür atık arıtma tesislerine uygulanabilir. Sızdırma işlemine basitçe kurşun oksit ekleyerek, büyük ekipman yükseltmeleri olmadan altının geri kazanım oranı iyileştirilebilir. Bu, yalnızca atık kaynaklarının ekonomik değerini artırmakla kalmaz, aynı zamanda altın içeren atıkların uzun süreli depolanmasının neden olduğu çevresel etkiyi de azaltır. Dahası, bu yöntem bazı refrakter altın cevherlerinin arıtımına da genişletilebilir ve altın kaynaklarının verimli bir şekilde çıkarılması için yeni bir çözüm sağlayabilir.

Sonuç olarak, kurşun oksit, siyanür atıklarında altının sızmasını artırmada büyük bir potansiyel göstermektedir. Geliştirme mekanizmasının derinlemesine anlaşılması ve deneysel koşulların sürekli iyileştirilmesi yoluyla, bu teknolojinin altın madenciliği endüstrisinin gelecekteki gelişiminde önemli bir rol oynaması beklenmektedir.