Natriumsianiedbeheer in Kenia se goudbedryf: misdaad en korrupsie

Vir baie jare was kwik die chemikalie van keuse vir ambagsmanmynwerkers wat goud in Kenia ontgin het. Vandag word natriumsianied toenemend gebruik om goudhoudende erts te verwerk – 'n tendens wat wêreldwyd gesien word in wat beskryf word as 'n ' sianiedrevolusie '.

Misdaad en korrupsie in Kenia se goudsektor het egter owerhede laat sukkel om hierdie potensieel dodelike chemikalie te reguleer en die omgewingsimpakte daarvan te beperk. Die navorsing vir hierdie stuk is in September 2021 in Migori, Narok, Siaya en Kakamega-provinsies en Nairobi gebaseer.

'n Keniaanse regeringsamptenaar het in September 2021 'n watermonster in Kowuor-dorp, Migori-distrik, versamel. Inwoners het geglo dat die skielike vrektes van verskeie vee gekoppel kan word aan 'n nabygeleë gouduitloogplek en die gebruik van natriumsianied.

Die verskuiwing na Natriumsianied

Natriumsianied is meer doeltreffend in die verwerking van laer-graad gouderts as kwik. Die gebruik van kwik kan tussen 25% en 50%, maksimum 60% goud kry, maar met sianied kan mens 95% of selfs 100% goud uit erts kry. Dit beteken dat opgestapelde 'stert' van goudontginning – wat sedert die koloniale tydperk in Kenia aan die gang is – 'n spreekwoordelike goudmyn is en 'n magneet vir firmas wat goud-'loging' wil uitvoer, die proses om goud uit hierdie afvalproduk te ontgin.

Baie van hierdie logingsterreine werk egter onwettig. Waar daar genoeg uitskot is om 'n uitlogingsterrein te onderhou, bou mense dikwels een vinnig en werk vir ses maande tot 'n jaar aan stert van 'n gebied af. Sodra die area uitgeput is, beweeg hulle aan na die volgende area. Dit vermy regeringsinspeksie ... die meeste [webwerwe] is onwettig. Daarom is daar logingsterreine in stedelike sentrums om die proses van onwettige terreine af te voltooi.

Soms word die owerhede eers gewaarsku dat 'n perseel in plek is sodra die operateurs aanbeweeg het nadat hulle die uitskot in die area voltooi het. Dit word moeiliker om te begin kyk na hoe sianied uit diens gestel kan word wanneer daar geen regspersone is nie [wat opgespoor kan word en verantwoordelik gehou kan word].

Tog word die gesondheid van plaaslike gemeenskappe en hul vee in gevaar gestel as die streng protokolle wat nodig is om te verseker dat natriumsianied veilig gebruik word, geïgnoreer word, aangesien die chemiese middel waterbronne kan besoedel. Baie van die tydelike logingsplekke wat beskryf word, was die oorsaak van omgewingskade, aangesien dit onbehandel gelaat word. Teen hierdie tyd het die uitlogingsgroepe egter na ander terreine verskuif, wat geen manier vir inwoners gelaat het om hulle aanspreeklik te hou nie.

Voorheen was daar pogings om kwik in die goudmynbousektor te beheer , veral as gevolg van die uitwerking van ambagsmanlike en kleinskaalse mynbou op die omgewing. Toe het natriumsianied ingekom en die impak daarvan [op gesondheid] is vinniger.

Ondeursigtige eienaarskap en lisensiëring probleme

Die meeste beleggers wat onwettige uitlogingsterreine bestuur, beskuldig die owerhede daarvan dat hulle dit onmoontlik maak om wettig te werk, weens vertragings in die goedkeuring van lisensies vir uitlogingsterreine, benewens korrupsie en politieke inmenging. Die verkryging van 'n lisensie kan tot twee jaar neem - al kan die webwerwe self slegs maande neem om skoon te maak. Byvoorbeeld, Migori-distrik het glo 10 amptelike gelisensieerde werwe gehad, maar nog 40 aansoeke wat op goedkeuring wag vanaf September 2021. Die meeste werwe wat in die streek werk, is onwettig.

Daar is 'n gebrek aan hulpbronne in die betrokke departemente. Byvoorbeeld, net 'n paar beamptes van die Departement Geologie hou toesig oor Migori-, Homabaai-, Kisii-, Nyamira- en Narok-provinsies, wat 'n groot goudmynstreek insluit. Dit maak dit moeilik om logingsplekke te identifiseer en te beheer. In opnames word onwettige webwerwe dikwels gevind. Owerhede gee die operateurs dikwels tyd om [vir 'n lisensie] aansoek te doen of hulle te sluit en maak staat op die polisie om hierdie bevele uit te voer.

Hierdie situasie maak die eienaarskap en bestuur van uitlogingsterreine ondeursigtig vir omliggende gemeenskappe: dikwels is die name van die maatskappye, direkteure of uiteindelike eienaarskap van terreine onbekend. Daar is min plaaslike werkers – baie van die geskoolde arbeid word deur werkers van oorsee verskaf – en hulle word dikwels in kontant betaal, wat 'n karige papierspoor agterlaat. Die meeste plaaslike inwoners noem 'n terrein na die meerderheidsgroep van die buitelandse burgers wat daar werk, wat dikwels Tanzaniese, Indiese of Chinese burgers kan wees.

Korrupsie en geweld in die goudsektor

Mense in die bedryf beweer dat politieke figure dikwels die uiteindelike begunstigdes van die besigheid is. In September 2019 het 'n operasie deur owerhede in die Migori-distrik gelei tot die sluiting van meer as 40 goudmyn- en verwerkingsaanlegte wat onwettig werk, insluitend twee wat na bewering deur 'n hoëvlak-distriksamptenaar beheer is. Dit is na bewering 'n aanduiding van die bedryf vandag.

'n Klerk van 'n regsfirma het gesê dat die meeste uitlogingsterreine bestuur word deur mense met politieke konneksies, wat dit moontlik maak om prosesse te omseil wanneer ooreenkomste opgestel en grond gekoop word. 'n Jaar gelede is 'n grondverkoopooreenkoms deur 'n paar Indiese handelaars aangegaan deur 'n maatskappy wat grond plaaslik gekoop het. Toe die klerk geprotesteer het dat dit onwettig kon wees om gouduitloging as 'n vooruitsig in te sluit vir wat hulle in die grond sou doen, het hulle daarop aangedring dat die ooreenkoms sou deurseil omdat hulle deur senior regeringsamptenare gesteun word. En inderdaad, ses maande later was 'n uitlogingsaanleg in werking.

Om buite die regstelsel te werk, het ook 'n groter risiko van konflik vir uitlogingsterreine gelaat, aangesien geskille oor goudtransaksies en wedywering tussen sakelui deur geweld gemanifesteer word eerder as die howe.

Een so 'n voorval het op 18 Maart 2021 plaasgevind. toe gewapende mans in uniforms van die Algemene Dienseenheid (Keniaanse paramilitêre polisie) 'n goudlogingsterrein in Isebania, naby die Tanzaniese grens, aangeval het. 'n Deel van die klopjag is vasgevang op kringtelevisie-foonbeeldmateriaal by die perseel van 'n sakeman, wat beweer het dat die beamptes onderskeidelik 2.5 kilogram goud ter waarde van 11 miljoen Keniaanse sjielings (Ksh) sowel as Ksh2 miljoen in kontant (ongeveer US$95 000 en US$17 000) gesteel het.

Toe hulle in ongemerkte Toyota Land Cruisers aangekom het, het die polisie na die uitlogingsterrein beweeg en hul pad deurgedring deur oor die hek te spring, drie werkers geslaan en twee ander kortstondig te ontvoer. Hulle het die mans gemartel en in 'n veilige huis ingedwing. Hulle het toe na 'n nabygeleë kroeg gegaan wat deur dieselfde handelaar besit word, kliënte verder begin slaan en toe vertrek.

Die advokaat wat die sakeman verteenwoordig, het gesê dat nie die polisie in Migori of by die nabygeleë Isebania-polisiepos bewus was van die klopjag nie en dat hulle die saak met die regering sal voortsit. Die sakeman is later in die hooggeregshof in Kisii deur die Kenia-inkomste-owerheid vir belastingontduiking aangekla. Hy wou weet hoeveel belasting hy die regering skuld of watter wet hy oortree het om hierdie soort aanval toe te laat van paramilitêre [troepe] en nie gewone polisie nie, wat sonder 'n deursoekingslasbrief ingekom het of die moeite gedoen het om hom te vertel wat gebeur het. Hy is in die hof aangekla, maar niks was nog duidelik nie. Sedert die aanval het die sakeman kliënte, sakevennote en vertroue verloor; hy is gedwing om die terrein te sluit en het grootliks afgeskaal op goudbelegging.

Weereens is daar 'n voorstel dat dit polities gekoppel is. Bronne wat vertroud is met die uitlogingsterrein (praat op voorwaarde van anonimiteit) het gesê dat dit as 'n front deur senior regeringsamptenare van die Migori-distrik en plaaslike politici gebruik is. Die klopjag was moontlik die gevolg van 'n onenigheid tussen hierdie partye, aangesien plaaslike regering nie geweet het dat dit sou plaasvind nie, wat daarop dui dat die bevel vir die klopjag van hoër af gekom het.

Die risiko van geweld – in geskille tussen sakemededingers of korrupte owerhede – het gevorm hoe uitlogingsterreine funksioneer. Vir sekuriteit gebruik mense dikwels stedelike sentrums vir óf uitloging óf om die proses van die suiwering van goud van logingsterreine af te handel, want in landelike gebiede is dit makliker om deur misdadigers aangeval te word. Die meeste stedelike terreine het hoë baksteen-en-mortel-omtrekmure, skeermes of lewendige draad bo-op en verskeie hekke en afdelings wat afgesper is vir sekuriteit.

Sianied voorsieningskettings

Almal in die logingsbedryf het gerapporteer dat natriumsianied selde in Kenia gekoop word as gevolg van streng regulasies rondom die hantering en vervoer daarvan. Byvoorbeeld, ingevolge Keniaanse wetgewing moet sianied in 'n oop gemerkte voertuig vervoer word wat die inhoud daarvan wys, wat ongewenste aandag trek op uitlogingsterreine wat onwettig funksioneer.

In plaas daarvan word die chemikalie dikwels uit Tanzanië ingesmokkel. Tanzaniërs het 'n verstikkingsbeheer op sianied-, kwik- en swaelsuurroetes in goudmynbou in Kenia; hulle het daarin geslaag om alle belasting wat betaal moet word te ontduik [deur gebruik te maak van] smokkelroetes … 'n ton sianied is tussen Ksh400 000 en Ksh500 000 [VS$3 400–VS$4 300], en dit het lank bestendig gebly. Sommige het probeer om die chemikalieë van Uganda af in te voer … waar hulle goudbelange het, [maar] belasting en hantering van die regering plaas 'n ton sianied op Ksh600 000–Ksh700 000 [VSA $5 100–US$6 000], met meer koste wat aangegaan word wanneer dit openlik in Kenia vervoer word.

Sodra die chemikalie in Tanzanië gekoop is, word dit na kleiner verseëlde tenks van ongeveer 120–200 liter oor die grens oorgeplaas. Mense gebruik streng minibusse met getinte vensters om die chemikalieë deur smokkelroetes te vervoer. Minibussies – in teenstelling met die trokke wat gebruik word om ander produkte te smokkel – word gekies omdat die stof giftig is en versigtig hanteer moet word.

Die geologiebeampte van die Migori-distrik het ook bevestig dat die meeste natriumsianied en die vaardighede om dit te gebruik, van nabygeleë Tanzanië kom, waar dit al lank in gebruik is. Hierdie afhanklikheid van Tanzaniese voorsieningskettings beteken dat baie terreine in Kenia Tanzanies-beheer word.

Die risiko dat 'n geleentheid gemis word?

Die 'sianied-revolusie' kan 'n gulde geleentheid vir Kenia se mynbousektor wees, wat besighede in staat stel om winsgewend te gebruik van wat andersins bloot 'n afvalproduk is. Misdaad in die sektor, gevestigde politieke belange en die gebruik van geweld verander egter hierdie geleentheid in 'n risiko.

Die polisiebevelvoerder, omgewingsagentskapbeampte en geologiebeampte in die Migori-distrik stem almal saam dat 'n poging regoor Keniaanse regeringsdepartemente om loging en sianiedgebruik te beheer die beste strategie is om stabiliteit in die sektor te bring. Die polisie kan arresteer, maar hulle het kundiges van ander departemente nodig om ’n allround-operasie te verseker wat in hofsake sal help.

Intussen word die gesondheid van Keniaanse gemeenskappe en vee in gevaar gestel solank hierdie giftige stowwe deur groepe wat buite die wet werk, gebruik word.

Vrywaring

Hierdie artikel is herpos vanaf die internet. Die inhoud is slegs vir verwysing, en ons eis geen eienaarskap of oorspronklike skepping daarvan nie. Ons is nie verantwoordelik vir die akkuraatheid, volledigheid, tydigheid of betroubaarheid van die inligting in die artikel nie. As daar enige kwessies rakende kopiereg of ander regskwessies is, kontak ons ​​asseblief, en ons sal dadelik toepaslike stappe doen.