Seleksie van Hooplogingsterreine en Lê van ondervoerings

Hoopkonstruksie behels die stapel van erts of geagglomereerde erts op die onderste voering van die hoop-uitlogingsarea volgens die ontwerpte geometriese afmetings. Die gekonstrueerde ertshoop moet goeie en eenvormige deurlaatbaarheid, sowel as strukturele stabiliteit, hê. Dit verseker dat die uitlogingsmiddel tydens die uitlogingsproses eenvormig oor die hele dwarssnit van die ertshoop kan penetreer teen die vereiste vloeistofverspreidingsintensiteit. Intussen voorkom dit gebeurtenisse soos ineenstorting aan die kante van die ertshoop of plaaslike uitspoelings. Daarom moet groot aandag tydens werking gegee word. In die produksiepraktyk is daar 'n ander tipe hoop-uitlogingsmetode. Erts wat onttrek word, word direk na die hoop-uitlogingsplatform vervoer vir uitloging sonder voorafgaande vergruising. In sommige gevalle vind uitloging selfs by die skietplek plaas. Die deeltjiegrootte van die erts wissel gewoonlik van 100 tot 200 mm of selfs groter, wat lei tot 'n uitlogingsiklus wat 'n halfjaar of selfs langer kan duur. Aangesien hierdie tipe hoop-uitloging relatief eenvoudig is, word dit dikwels nie as 'n tipiese vorm van hoop-uitloging bestudeer nie.

Seleksie van Hooplogingsterreine en Lê van ondervoerings

Die keuse van die hoop-uitlogingsterrein hou verband met infrastruktuurbelegging, insluitend terreinverwerking, vervoerpaaie en pyplynuitleg. Die onderste voering van die hoop-uitlogingsterrein en die aanleg daarvan is van kritieke belang vir hoop-uitlogingsproduksie, veral vir grootskaalse hope. Daarom moet die kwaliteit van die onderste voering verseker word.

1. Basiese Vereistes vir Hooplogingterreine

Die terrein moet voldoende drakrag hê om die totale druk van die ertsgewig en vervoertoerusting te weerstaan.

Dit moet 'n sekere topografiese helling hê, wat bevorderlik is vir die snoei van die terrein en die vloei van logwater.

Daar moet genoeg area wees vir hoopbou en vervoergange. Vir myne met ontwikkelingspotensiaal moet toekomstige uitbreidingsmoontlikhede ook oorweeg word.

2. Seleksie en lê van onderste voerings vir hoopuitlogingsplatforms

2.1 Seleksie van onderste voerings vir hooplogingsplatforms

Ondervoerings vir hoop-loogplatforms kan in twee tipes geklassifiseer word: permanent en tydelik. Eersgenoemde verg 'n lang konstruksietyd en hoë koste, wat dit geskik maak vir medium- tot - grootskaalse myne met 'n lang lewensduur. Daarteenoor word tydelike ondervoerings net een keer gebruik, vereis 'n kort konstruksietyd en is goedkoop. Hulle is geskik vir myne met 'n dienslewe van minder as 5 jaar. Daarbenewens speel die omliggende omgewing ook 'n rol. Indien die area vir die bou van die hooplogingsterrein beperk is, kan 'n permanente hooploogplatform gebou word. Omgekeerd, as daar 'n groot - area helling naby is en die erts - vervoer afstand is kort, kan 'n tydelike hoop loging platform gebou word.

2.2 Verskeie algemeen gebruikte onderste voeringmateriale

• Klei en Bentoniet : Wanneer daar 'n groot hoeveelheid klei naby die hoop-uitlogingsplek is, is die gebruik van 'n klei-ondervoering 'n geskikte keuse. Hierdie ondervoering kan in drie lae gekompakteer word, elk ongeveer 150 mm dik. Die deurlaatbaarheidskoëffisiënt van hierdie ondervoering is 1.0 × 10−7 cm/s, wat voldoen aan die vereistes van omgewingsbeskerming. Aangesien bentoniet (veral natriumtipe) sterk waterabsorpsie-eienskappe het en 10 - 30 keer in volume kan uitbrei nadat dit water geabsorbeer het, kan die byvoeging van 'n gepaste hoeveelheid (ongeveer 4%) bentoniet tot klei die deurlaatbaarheid van klei aansienlik verminder. Hierdie tipe ondervoering is maklik om te lê en het 'n lae koste. Die fondament moet gekompakteer word, en die helling moet sag wees om erosie van die ondervoering tydens die hoop-uitlogingsproses te voorkom.

• Asfalt en Beton : Wanneer asfalt of beton as die onderste voering gebruik word, hou die weerstand teen deursypeling en druksterkte verband met die dikte daarvan. Gewoonlik wissel die dikte van 150 tot 200 mm. Wanneer dit goed gebou is, is die deurlaatbaarheidskoëffisiënt tussen 1.0×10−9 cm/s en 1.0×10−10 cm/s. Hierdie tipe onderste voering is egter relatief duur en geneig tot krake.

• Hoëdigtheid-poliëtileenfilms (plate) (HDPE) : Wanneer hoëdigtheid-poliëtileen en ander sintetiese materiale as die onderste voering gebruik word, is die dikte slegs 1 - 2 mm. Die deurlaatbaarheidskoëffisiënt is minder as 1.0 × 10−13 cm/s, en dit het medium punksieweerstand. Dit is geskik vir ertse met 'n deeltjiegrootte van minder as 20 mm en kan verskeie kere hergebruik word. Hoëdigtheid-poliëtileen sagte plate kan op die perseel met sikloheksanoon gebind word. Die konstruksiemetode is eenvoudig, maar streng vereistes word aan die kwaliteit van die sweislasse gestel. In die buiteland word hierdie materiaal dikwels gekies vir die onderste voerings van hoop-uitlogingsterreine (insluitend afgewerkte vloeibare damme).

2.3 Onderste voeringstrukture

• Enkellaag-ondervoerings : Wanneer klei, asfalt of beton vir enkellaag-ondervoerings gebruik word, dra hulle 'n relatief hoë spanning en kan hulle die stabiliteit van die ertshaop saam met die fondament beheer. Wanneer sintetiese materiale gebruik word, veral wanneer die sintetiese materiale op 'n fondament van fynkorrelmateriale gelê word, is die wrywingskontaksterkte baie laag, wat die stabiliteit van die ertshaop kan verseker.

• Dubbellaag-ondervoerings : Dubbellaag-ondervoerings bestaan ​​uit twee tipes ondervoeringsmateriale. Die twee lae kan in direkte kontak wees of 'n dreineringslaag of bufferlaag tussenin hê. Die dreineringslaag wat vir lekmonitering gebruik word, kan die loogwater opvang en herwin. Die dreineringslaag kan van materiale soos fyn sand gemaak word, en die byvoeging daarvan kan ook die stabiliteit van die ertshaop verbeter. Die boonste laag van die dubbellaag-ondervoering is dikwels die werkende kussinglaag om die herwinning van die loogwater te verseker, terwyl die onderste laag die rugsteunlaag is om die lekkasie van die oplossing in die omgewing te voorkom. Gewoonlik is die werklaag van die dubbellaag-ondervoering van sintetiese materiale soos HDPE en PVC gemaak, en die rugsteunlaag is van klei gemaak.

• Drielaag-bodemvoerings : Drielaag-bodemvoerings bestaan ​​dikwels uit een laag PVC- of HDPE-sagteplaat en twee lae klei, of twee lae PVC en een laag klei. Daar is 'n relatief hoë moontlikheid van ertshope-gly met drielaag-bodemvoerings. Om gly te voorkom, moet ten minste een dreineringslaag tussen die bodemvoeringslae voorsien word. Drielaag-bodemvoerings word minder algemeen gebruik.

2.4 Lê van ondervoerings

Die lêtegnologie en kwaliteit van die onderste voering beïnvloed sy funksie ernstig. Wanneer 'n kleibodemvoering gelê word, is dit nodig om die reën- of droë seisoene te vermy om te verhoed dat die bodemvoering kraak as gevolg van waterverlies. Die spesifieke benadering is om eers 'n laag klei, bentoniet of fyn uitskot op die fondasie te lê, dit te kompakteer, dan plastiekfilms of rubberplate te lê, 'n laag klei of fyn sand by te voeg, en laastens 'n laag grootgrootte erts as 'n beskermende laag te bedek.

Wanneer daar 'n hoogteverskil in die fondament is, moet die lê van sintetiese materiaal ondervoerings vanaf die laagste punt begin en opwaarts voortgaan. Vermy die skep van plooie. 'n Naatlose rollermasjien kan vir lê gebruik word, en sweiswerk word verkieslik op die perseel uitgevoer. Die sweislasse moet eenvormig wees, en hul rangskikkingsrigting moet loodreg op die moontlike bewegingspad van die ertshoop wees. Daarbenewens moet die lê-area van die onderste voering van die hoop-logingterrein effens groter wees as die werklike onderste area van die ertshoop.