Geaktiveerde Koolstof – Produksie en Produkvorme

Die  begin materiale vir die produksie van geaktiveerde koolstof is: koolstofbevattende grondstowwe soos hout, turf, bruinkool, harde steenkool, vrugtepitte soos olyfpitte, Kokoskoms, ens. Die aktivering van hierdie materiale kan met twee verskillende metodes uitgevoer word.

In gasaktivering word reeds gekarboniseerde materiaal gebruik en blootgestel aan die oksiderende invloed van 'n gasstroom, soos waterdamp, koolstofdioksied, lug of mengsels daarvan. Die Die aktiveringstemperatuur is ongeveer 700–1000°C, waardeur die koolstof gedeeltelik verbrand word na die watergasreaksie, wat sodoende 'n poreuse, hoogs aktiewe koolstofskelet skep.

In chemiese aktivering meng mens gewoonlik eers ongekarboniseerde, koolstofbevattende materiaal met dehidrerende en oksiderende chemikalieë. Die gevolglike mengsel word dan verhit tot 400–800°C. Die aktiveringsmiddels – wat sinkchloried, fosforsuur, swaelsuur en ander kan insluit – word daarna uitgespoel en herwin.

Die aktivering self word uitgevoer in roterende oonde, meerstadium-oonde, skagoonde, vloeibed-oonde of vloeibed-reaktore.

Die algemene produkvorme vir Geaktiveerde Koolstof is:

gevorm (meestal in die vorm van silindriese korrels),

gebreek (korrels of gebreekte geaktiveerde koolstof),

poeiermelk in gedefinieerde deeltjiegroottes.

Spesiale vervaardigingsmetodes sluit in:

sferiese geaktiveerde koolstof,

geaktiveerde koolstofvesels of veselmatte,

sogenaamde "heuningkoeke".

Die vervaardigings- en aktiveringsmetodes, sowel as die onderliggende grondstof, beïnvloed die eienskappe van die geaktiveerde koolstof aansienlik met betrekking tot die adsorpsievermoë daarvan tydens toediening. In die besonder is die grootte van die interne oppervlakarea en die poriestruktuur hoogs afhanklik van die aktiveringsproses.