Συμβουλές για τη μείωση του κυανίου νατρίου σε εργοστάσια επεξεργασίας χρυσού

Προς το παρόν, τα περισσότερα εργοστάσια επεξεργασίας χρυσού χρησιμοποιούν κυανιούχο νάτριο ως χημική ουσία εξαγωγής χρυσού. Η μέθοδος κυάνωσης του χρυσού είναι ευπρόσδεκτη από πολλούς ιδιοκτήτες χρυσωρυχείων σε όλο τον κόσμο λόγω της απλής διαδικασίας και του υψηλού ποσοστού ανάκτησης.

1. Ενίσχυση του πληθωρισμού και βελτίωση της ποιότητας παροχής οξυγόνου

Η αύξηση του αερισμού και η αύξηση της παροχής οξυγόνου μπορούν να μειώσουν την περιττή κατανάλωση υγρού κυανίου . Προς το παρόν, οι περισσότερες μονάδες κυάνωσης χρυσού χρησιμοποιούν αεροσυμπιεστή χαμηλής πίεσης (0.2 mpa) χωρίς λάδι για την παροχή αέρα, και ο όγκος παροχής αέρα κυμαίνεται μεταξύ δεξαμενής 0.5-1.0 m3/min. Για να βελτιωθεί η ποιότητα της παροχής αέρα, τοποθετείται μια μικρή οπή στο άκρο του σωλήνα παροχής αέρα για να δημιουργηθεί ένας μεγάλος αριθμός φυσαλίδων μικρής διαμέτρου ή εγκαθιστάται μια βαλβίδα ελέγχου για να αποτραπεί η αντίστροφη ροή.

2. Ελέγξτε αυστηρά την ποιότητα χαλκού του ακατέργαστου μεταλλεύματος

Ο χαλκός καταναλώνει μεγάλο ποσοστό κυανίου κατά τη διαδικασία έκπλυσης. Για παράδειγμα, μια μονάδα κυάνωσης χρυσού έχει περιεκτικότητα σε χαλκό 0.548% στο ακατέργαστο μετάλλευμα και το μητρικό υγρό της πρώτης έκπλυσης περιέχει 1161mg/L χαλκό, που καταναλώνει το 37.6% της ετήσιας κατανάλωσης κυανίου. Λόγω της υψηλής περιεκτικότητας σε χαλκό του διαλύματος διάλυσης, προκειμένου να διατηρηθεί η δραστικότητα έκπλυσης χρυσού του διαλύματος, η συγκέντρωση κυανιούχου νατρίου στο πολτό πρέπει να αυξηθεί ανάλογα, γεγονός που αυξάνει περαιτέρω την κατανάλωση κυανιούχου νατρίου . Επομένως, ο έλεγχος της περιεκτικότητας σε χαλκό του ακατέργαστου μεταλλεύματος μπορεί όχι μόνο να μειώσει το κυανιούχο νάτριο που καταναλώνεται από τη διάλυση του χαλκού, αλλά και να μειώσει σημαντικά τη συγκέντρωση κυανιούχου νατρίου στο διάλυμα έκπλυσης.

Για να μειώσετε την ποιότητα του χαλκού, μπορείτε να τον προεπεξεργαστείτε με επίπλευση ή άλλες μεθόδους, και στη συνέχεια με έκπλυση χρυσού μετά τον διαχωρισμό του χαλκού.

3. Ελέγξτε την αναλογία συγκέντρωσης CN- και O2 στον πολτό

Κατά τη διαδικασία έκπλυσης χρυσού, πρέπει να προστεθεί αέρας και κυανιούχο νάτριο για να εξασφαλιστεί η έκπλυση του χρυσού. Ο ρυθμός διάχυσης του χρυσού στο διάλυμα εξαρτάται όχι μόνο από τη συγκέντρωση CN– και O2 στο διάλυμα, αλλά και από τη συγκέντρωση CN– ανά μονάδα επιφάνειας χρυσού, τη συγκέντρωση του διαλυμένου O2. την επιφάνεια των σωματιδίων χρυσού και το πάχος του ηλεκτρικού διπλού στρώματος.

CN–/O2=4x (Συντελεστής διάχυσης διαλυμένου οξυγόνου/συντελεστής διάχυσης κυανιούχου νατρίου)

=4×(2.76×10-5cm/s ÷1.83×10-5cm/s)=4×1.5=6

Αυτή η αναλογία ονομάζεται οριακή τιμή συγκέντρωσης διαλυμένων ιόντων του διαλυμένου χρυσού.

Για διαφορετικούς τύπους μεταλλεύματος, η τιμή του μπορεί να ρυθμιστεί στην περιοχή από 4.6 έως 7.4 για να καθοριστεί η καλύτερη αναλογία οφέλους. Εάν κατά τη διαδικασία έκπλυσης προστεθεί υπερβολικό κυανιούχο νάτριο ή αέρας, δεν θα αυξηθεί ο ρυθμός έκπλυσης του χρυσού και δεν θα προκληθεί σπατάλη. Επομένως, στη διαδικασία έκπλυσης χρυσού, είναι συχνά απαραίτητο να αναλυθεί και να ελέγχεται το ελεύθερο κυάνιο και η περιεκτικότητα σε οξυγόνο στο διάλυμα για να διατηρηθεί η αναλογία των δύο περίπου στο 6.

4. Καθορίστε το ισοζύγιο δοσολογίας κυανίου

Το κυανιούχο νάτριο είναι ο κύριος παράγοντας κατανάλωσης της διαδικασίας κυανίωσης χρυσού. Επομένως, η ισορροπία της δοσολογίας κυανιούχου νατρίου θα πρέπει να μελετάται συχνά. Το αποκαλούμενο ισοζύγιο κυανιδίου αναφέρεται στην ισορροπία μεταξύ του κυανίου που απορρίπτεται από το διάλυμα έκπλυσης και της πραγματικής κατανάλωσης κυανιούχου νατρίου, το οποίο σχετίζεται με τους τεχνικούς δείκτες της διαδικασίας, το οικονομικό κόστος, την περιβαλλοντική επεξεργασία και άλλα κόστη.

Εκτός από το σχηματισμό διαφόρων συμπλόκων και ενώσεων, η απώλεια κυανιούχου νατρίου περιλαμβάνει επίσης την προσρόφηση της λάσπης αργίλου, την προσρόφηση ορυκτών σωματιδίων και τη διαφυγή πολύ μικρής ποσότητας υδροκυανίου. Η προηγούμενη κατανάλωση θα πρέπει να αντιστοιχεί περίπου στο 90%. Εάν είναι χαμηλότερη από αυτή την τιμή, θα πρέπει να αποδοθεί στην ποιότητα του κυανιούχου νατρίου, των ακατέργαστων συστατικών του μεταλλεύματος και του ισοζυγίου νερού ή στη μέτρηση σε λειτουργία ή «πτώση, διαρροή, φυσαλίδες και διαρροή».

5. Έλεγχος της εύλογης συγκέντρωσης οξειδίου του ασβεστίου (CaO).

Στη διαδικασία της οξειδωτικής εξαγωγής χρυσού, πρέπει να προστεθεί ασβέστης. Και είναι πολύ σημαντικό να διατηρείται η σωστή συγκέντρωση οξειδίου του ασβεστίου. Οι κύριες λειτουργίες του είναι:

Το CaO μπορεί να αυξήσει την τιμή του pH του διαλύματος έκπλυσης, μειώνει τη συγκέντρωση του παραγόμενου HCN και μειώνει την εξάτμιση του αερίου HCN.

Λόγω της προσθήκης Ca2+ στο διάλυμα, ο ρυθμός έκπλυσης του χαλκού μειώθηκε σημαντικά, εμποδίζοντας το σχηματισμό Fe (CNS) 4. και μειώθηκε η συγκέντρωση των ιόντων ΚΝΣ στο διάλυμα. Το Ca2+ αποτρέπει τον συνδυασμό CN- με Cu και S, μειώνοντας έτσι αποτελεσματικά την κατανάλωση κυανίου.

Μετά από επανειλημμένες δοκιμές, οι ειδικοί πιστεύουν ότι είναι λογικό να προστεθεί οξείδιο του ασβεστίου 12 g/kg.

Συμπερασματικά

Οι παραπάνω είναι 5 τρόποι για να μειώσετε την ποσότητα κυανιούχου νατρίου στις εγκαταστάσεις κυανίωσης χρυσού. Στην πραγματική παραγωγή, η ποσότητα των διαφόρων στοιχείων μπορεί να προσαρμοστεί κατάλληλα ανάλογα με την πραγματική κατάσταση για να μειωθεί η κατανάλωση κυανιούχου νατρίου, να εξοικονομηθεί κόστος και να μειωθεί η βλάβη των λυμάτων κυανίου στο περιβάλλον.

Εάν έχετε οποιεσδήποτε ερωτήσεις σχετικά με το παραπάνω περιεχόμενο ή θέλετε να μάθετε το , μπορείτε να συμβουλευτείτε την ηλεκτρονική εξυπηρέτηση πελατών ή να υποβάλετε ένα μήνυμα, θα επικοινωνήσουμε μαζί σας το συντομότερο δυνατό!