Karanîna reagentên flotasyonê master bikin: rastbûna tespîtkirina pêkhateya mîneral çêtir bikin

Di warên hilberandina madenan û analîza jeolojîk de, karanîna rast a reagentên flotasyonê ji bo tespîtkirina rast a pêkhateyên mîneralan pir girîng e. Flotasyon pêvajoyek fîzîkokîmyayî ye ku ji bo veqetandin û dewlemendkirina mîneralan bi berfirehî tê bikar anîn, ku xwe dispêre cûdahiyên di taybetmendiyên fîzîkokîmyayî yên rûyên mîneralan de. Bi zêdekirina reagentan, hîdrofîlîtî an hîdrofobîtiya rûyên mîneralan dikare were sererast kirin, ku rê dide veqetandina mîneralên hedef ji gangue.

Vê gotarê dê rêzek serişteyên xebitandinê yên pratîkî destnîşan bike da ku ji teknîsyenên laboratîf û endezyarên madenê re bibe alîkar ku pêvajoya flotasyonê xweşbîn bikin, rastbûn û dubarebûna encamên testê baştir bikin.

Pêşî, em bi celebên bingehîn ên reagentên flotasyonê dest pê bikin - Berhevkar , Kefker , û Guherker . Her reagentek di pêvajoya flotasyonê de roleke bêhempa dilîze. Berhevkar hîdrofobîtiya mîneralan zêde dikin, û girêdana wan bi bilbilên hewayê re pêşve dixin; kefker dibin alîkar ku qata kefê stabîl bibe, û dihêle ku mîneralên dewlemendkirî bi hêsanî ji şilavê werin veqetandin; guherker ji bo verastkirina pH an jî hêza îyonîk a şilavê têne bikar anîn, û şert û mercên çêtirîn ji bo flotasyona mîneralan diafirînin.

Bi pêşketinên teknolojîk ên berdewam re, cure û sepanên reagentên flotasyonê jî berfireh dibin. Hilbijartin û karanîna rast a van reagentan ne tenê dikare rêjeyên û pileyên vegerandina mîneralan baştir bike , lê di heman demê de di warê parastina jîngehê û kontrolkirina lêçûnan de jî feydeyên girîng bi xwe re bîne.

Meriv çawa Reagentên Flotation Rast bikar tîne?

Cureyên Reagents

Cûreyên reagentên ku di nebatên flotasyonê de têne bikar anîn bi faktorên wekî taybetmendiyên ore, herikîna pêvajoyê, û hejmara hilberên mîneral ên xwestin ve girêdayî ye. Bi gelemperî, ew bi ceribandinên hilbijartî an ceribandinên nîv-pîşesaziyê têne destnîşankirin.

Reagent li gorî fonksiyonên xwe bi berfirehî li sê celebên sereke têne dabeş kirin:

1. Kefker: Rûberçalakên organîk ên ku li ser rûbera av-hewayê belav dibin. Ew ji bo çêkirina qatek kefê têne bikar anîn ku dikare mîneralan li ser avê bihêle. Kefkerên hevpar rûnê çamê, asîda kreselîk û alkol in.

2. Berhevkar: Karê wan ew e ku mîneralên hedef bigirin, hîdrofobîsîteya rûyên mîneral biguherînin da ku perçeyên mîneral ên li ser avê diherikin bi bilbilên hewayê ve zeliqin. Li gorî xwezaya xwe, berhevkar dikarin bibin berhevkarên ne-polar, berhevkarên anyonîk û berhevkarên katyonîk. Berhevkarên ku bi gelemperî têne bikar anîn dermanê reş, dermanê zer, dermanê spî, asîdên rûn, amînên rûn û rûnên mîneral in.

3. Guherker: Guherker çalakker û astengkeran dihewînin, ku taybetmendiyên rûyên mîneralan diguherînin, bandorê li têkiliya di navbera mîneralan û koleksiyoneran de dikin. Guherker her weha ajanên ku ji bo guhertina taybetmendiyên kîmyewî an elektroşîmyayî yên navgîniya avî têne bikar anîn jî dihewînin, wekî rêkxerên pH û rewşa koleksiyoneran. Cureyên guherkeran ev in:

• Rêkxerên pH-ê: Lîm, sodyûm karbonat, asîda sulfurîk, sulfur dioksît.

• Aktîvker: Sûlfata sifir, sulfîda sodyûmê.

• Astengker: Lîm, xwêya xwîna zer, sodyûm sulfîd, sulfur dîoksît, sodyûm siyanûr, zînko sulfat, potasyûm dîkromat, cama avê, tanîn, koloidên çareserker, nîşa, polîmerên sentetîk, û hwd.

• Yên din: Madeyên şilkirinê, maddeyên flotasyonê, çareserker, û hwd.

Doza Reagent

Pêdivî ye ku dozaja reagentan di dema flotasyonê de rast be; mîqdarên kêm an zêde dikare bandorê li ser nîşaneyên hilberandina mîneral bike. Bikaranîna zêde dibe ku lêçûnên pêvajoyê jî zêde bike.

Têkiliya Di navbera Doza Reagent û Nîşaneyên Flotasyonê de:

• Doza koleksiyonê ya têrker dikare bibe sedema hîdrofobîtiya nebaş a mîneralan, û rêjeyên vegerandinê kêm bike. Berevajî vê, mîqdarên zêde dikarin kalîteya konsantreyê kêm bikin û flotasyona veqetandinê tevlihev bikin.

• Doza kêm a kefkerê dikare bibe sedema îstîqrara nebaş a kefê, di heman demê de mîqdarên zêde dikarin bibin sedema fenomena "serherikînê".

• Doza çalakkerê ya pir kêm dikare bibe sedema çalakbûna nebaş, di heman demê de dozaja pir zêde dikare selektîvîteya pêvajoya flotasyonê têk bibe.

• Doza kêm a înhibitor dikare rêjeya konsantreyê kêm bike, di heman demê de mîqdarên zêde dikarin mîneralên ku divê li ser avê bimînin tepeser bikin, û rêjeyên başbûnê kêm bikin.

Amadekirina Reagent

Reagentên hişk ji bo lêvekirina hêsan di şikilan de têne rijandin. Reagentên ku di avê de nayên çareserkirin, wekî dermanê zer, dermanê reş amîn, cama avê, karbonat sodyûm, sulfate sifir û sulfîdê sodyûmê divê wekî çareseriyên avî werin amadekirin û bi giraniya wan ji %2 heta 10%. Reagentên ku di avê de nayên çareser kirin pêdivî ye ku berî ku wekî çareseriyek avî ji bo lêzêdekirinê werin amadekirin, di nav halvek de bêne hilweşandin, wek mînak hin berhevkarên amînan ku rasterast dikarin werin zêdekirin, mîna rûnê hejmar 2, dermanê reş jimare 31, û asîda oleic. Ji bo reajansên pir têvexwar ên ku mîqdarên girîng hewce dikin, hûrgelên amadekirinê bi gelemperî ji% 10 heta 20% diguhere, wek mînak sulfîdê sodyûm, ku di dema karanîna 15% de tê amadekirin. Ji bo reajansên ku kêm têne çareser kirin, halên organîk dikarin werin bikar anîn da ku wan berî ku wan wekî çareseriyên kêm-konsantreyî amade bikin werin hilweşandin.

Hilbijartina rêbaza amadekirina reagentan bi giranî bi taybetmendiyên reagentan, rêbaza lêzêdekirinê û fonksiyonên wan ve girêdayî ye. Ji ber rêbazên amadekirinê yên cûda, heman reagent dikare di doz û bandorên xwe de cûdahiyên girîng hebin. Bi gelemperî, rêbazên amadekirinê yên hevpar ev in:

1. Amadekirina çareseriyeke avî ya ji %2 heta %10: Piraniya reagentên ku di avê de dihelin bi vî awayî têne amadekirin (mînak, dermanê zer, sulfata sifir, qedeha avê).

2. Di çareserkerê de helandin: Hin reagentên ku di avê de nahelin dikarin di çareserkerên taybet de werin helandin. Bo nimûne, dermanê spî di avê de nahele lê dikare di çareseriyek anîlînê ya %10 heta %20 de were helandin, û divê piştî amadekirina çareseriyek tevlihev a anîlînê were bikar anîn. Bi heman awayî, dermanê reş ê anîlînê di avê de nahele lê dikare di çareseriyek alkalîn a hîdroksîda sodyûmê de bihele, ji ber vê yekê divê çareseriyek alkalîn a hîdroksîda sodyûmê berî lêzêdekirina reagentê were amadekirin da ku çareseriyek dermanê reş ê anîlînê ji bo flotasyonê çêbibe.

3. Amadekirina wekî suspensiyon an emulsiyon: Ji bo hin reagentên hişk ên kêm çareser dibin, ew dikarin wekî emulsiyon ji bo karanînê werin amadekirin. Mînakî, lîm di avê de pir kêm çareser dibe, ji ber vê yekê ew dikare bi hûrî were hûrkirin û bibe toz û bi avê re were tevlihev kirin da ku suspensiyonek şîrî çêbibe (mînak, şîrê lîmê), an jî ew dikare rasterast bi şiklê toza hişk li aşê gogê an tanka tevdanê were zêdekirin.

4. Saponîzekirin: Ji bo berhevkarên asîdên rûn, saponîfkirin rêbaza herî gelemper e. Bo nimûne, dema ku hematît tê hilbijartin, sabûna saponîfkirî ya parafîn û rûnê qatranê wekî berhevkar tê bikar anîn. Ji bo saponîfkirina rûnê qatranê, dema amadekirina reaktîfê divê bi qasî %10 karbonata sodyûmê were zêdekirin, û were germ kirin da ku çareseriyek sabûna germ ji bo lêzêdekirinê çêbibe.

5. Emulsifikasyon: Emulsifikasyon dikare bi karanîna emulsifikasyona ultrasonîk an jî tevdana mekanîkî were bidestxistin. Piştî emulsifikasyonê, asîdên rûn û mazotê dikarin belavbûna xwe di nav şilavê de zêde bikin, û bandora reagentan baştir bikin. Zêdekirina hin ajanên emulsifikasyonê dikare bandorê bêtir zêde bike.

6. Asîdkirin: Dema ku koleksiyonên katyonîk têne bikar anîn, ji ber ku çareserîbûna wan nebaş e, divê ew berî ku di avê de ji bo flotasyonê bihelin, bi asîda hîdroklorîk an asîda asetîk werin pêş-dermankirin.

7. Rêbaza aerosolê: Ev rêbazeke amadekirinê ya nû ye ku bandora reagentan zêde dike. Ew karanîna amûrek spreykirinê ya taybetî vedihewîne da ku reagentan di navgînek hewayî de aerosolîze bike berî ku rasterast wan li tanka flotasyonê zêde bike, ji ber vê yekê wekî "rêbaza flotasyona aerosolê" jî tê binavkirin. Ev rêbaz ne tenê şiyana avjeniyê ya mîneralên kêrhatî baştir dike, lê di heman demê de karanîna reagentan bi girîngî kêm dike. Mînakî, doza koleksiyoneran dikare tenê ji sêyek heta çaryeka mîqdara asayî be, lê doza kefkerê dikare tenê ji pêncyek be.

8. Dermankirina elektrokîmyayî ya reagentan: Herika rasterast di çareseriyê re tê derbaskirin da ku reagentên flotasyonê bi awayekî kîmyewî werin dermankirin, ku ev dikare rewşa reagentê, nirxa pH-ê, û potansiyela redoksê biguhezîne, bi vî rengî rêjeya pêkhateyên reagentê yên herî çalak zêde dike, rêjeya krîtîk ji bo çêbûna koloîdan bilind dike, û belavbûna reagentên kêm çareser di avê de baştir dike.

Bi gelemperî, berhevkar û fêkiyan 1-2 hûrdeman têne hevdan, di heman demê de hin reagentan, mîna dîkromata potassiumê ku ji bo veqetandina lîberê di veqetandina sifir-lebê de tê bikar anîn, dibe ku pêdivî bi tevlihevkirina dirêjtir hebe.

Cihê Zêdekirina Reagentê

Ji bo zêdekirina bandorkeriya reagentên flotasyonê, pratîka gelemperî ew e ku meriv ajanên eyarker, astengker, û hin berhevkeran (mînak, kerosîn) li melzemeya topê zêde bike da ku heya ku zû dibe jîngehek flotasyonê ya maqûl biafirîne. Berhevkar û fêkiyan bi piranî di yekem tanka tevlêkirinê ya pêvajoya flotasyonê de têne zêdekirin. Ger du tangên tevhevkirinê hebin, divê aktîvator di tanga yekem de, lê berhevkar û fêk di tanka duyemîn de were zêdekirin. Xalên pêvekirinê li gorî rola reagentên di makîneya flotasyonê de diguhere. Mînakî, sulfate sifir, dermanê zer, û rûnê çamê bi gelemperî bi rêza jêrîn têne zêdekirin: sulfate sifir li navenda tankera yekem a tevlêkirinê, dermanê zer li navenda tanka duyemîn, û rûnê çamê li derketina tanka duyemîn a tevlihevkirinê tê zêdekirin. Bi gelemperî, nebatên flotasyonê pêşî guhezkerên pH-ê lê zêde dikin da ku pîvazê bigihînin pHek guncaw berî ku destûr bidin berhevkar û mêtînger ku bi bandortir bixebitin. Dema ku reagentan lê zêde dikin, pêdivî ye ku meriv hay ji mijara hin îyonên zirardar ên ku dibin sedema bêkêmasiya reagentê hebin. Mînakî, îyonên sifir ku bi îyonên hîdrodê re reaksiyon dikin dikare bibe sedema bêbandoriya hîdrodan. Di veqetandina sifir-sulfurê de, heke di tanga hejandinê de gelek îyonên sifir hebin, divê siyanid ne li tenişta tevlêkirinê were zêdekirin lê divê rasterast di dema pêvajoya veqetandinê de were zêdekirin.

Reagent Addition Order

Rêza tîpîk a lêzêdekirina reagentê di santralên flotasyonê de wiha ye: ji bo firotana madenên xav, divê ew verastkerên pH, astengker an aktîvator, firax û berhevker bin; ji bo mîneralên ku di dema flotasyonê de hatine asteng kirin, fermana çalakker, berhevkar û fêkiyan e.

Rêbazên Zêdekirina Reagentê

Bi gelemperî du awayên ji bo zêdekirina reagentan hene: lêzêdekirina navendî û lêzêdekirina belavkirî. Hilbijartina rêbaza lêzêdekirinê divê hem celebên reagentê û hem jî kiryarên reagentan li ber çavan bigire.

1. Lêzêdekirina Navendî: Piraniya reagentan bi awayekî navendî têne zêdekirin; bo nimûne, koleksiyoner, çalakker û înhibitor li tankên tevdanê têne zêdekirin.

2. Zêdekirina Belavbûyî: Hin reagents dikarin rasterast li tanka flotasyonê werin zêdekirin, ku ev yek pir caran li ser reagentsên ku ne aram in an jî ji reagentsên din re hesas in tê sepandin. Mînakî, heke reagentsên flotasyonê bandorên neyînî li ser hev bikin (mînak, bandora neyînî ya zêde ya sodyûm sulfîd li ser flotasyona çalakkirî), reagents dikarin rasterast li makîneya flotasyonê werin zêdekirin.

Xelasî

Bi hilbijartina rast, amadekirin, dosage, û lêzêdekirina reagentên flotasyonê, hilberandina mîneral û analîza jeolojîkî dikare were xweşbîn kirin, rastbûn û karbidestiya ceribandin û analîzan zêde bike. Van serişteyên xebitandinê armanc dikin ku arîkariya teknîsyenên laboratîf û endezyarên madenê bikin di baştir karanîna reagentên flotasyonê de, ku bibe sedema baştirkirina kargêriya xebitandinê û encamên pêbawertir.