За што се користи натриум цијанид?

Натриум цијанид најчесто се користи во рударската индустрија за екстракција на злато од руди.

Како можам да ја оптимизирам употребата на хемикалии во преработката на рудата?

Оптимизирањето на употребата на хемикалии во преработката на руда вклучува неколку стратегии за подобрување на ефикасноста и економичноста:

Дали постојат конкретни прописи за употреба на рударски хемикалии?

Да, употребата на хемикалии за рударство е предмет на различни прописи кои го регулираат нивното производство, употреба, складирање и отстранување. Овие прописи се дизајнирани да го заштитат здравјето на луѓето и животната средина. Главните регулаторни аспекти вклучуваат:

Што е средство за порамнување и како функционира во рударството?

Агентот за таложење, познат и како флокулант, е хемикалија која се користи за забрзување на таложењето на суспендираните честички во течност. Во контекст на рударството, средствата за таложење се клучни за подобрување на ефикасноста на преработката на рудата и управувањето со јаловина.

Како безбедно да складирам натриум цијанид?

Натриум цијанид треба да се чува на ладно и суво место, подалеку од некомпатибилни материјали и во согласност со безбедносните упатства.

Методи и мерки на претпазливост за третман на отпадни води со натриум сулфид

Методи и мерки на претпазливост за третман на отпадни води од натриум сулфид, третман на отпадни води од натриум сулфид, хемиски таложења, оксидација, бр. 1, слика

Отпадните води од натриум сулфид, генерирани од различни индустриски процеси како што се хемиското производство, рударството и производството на пулпа, претставуваат значителни еколошки и здравствени ризици поради нивната висока токсичност и корозивност. Ефикасното третирање на овие отпадни води е клучно за минимизирање на нивните негативни влијанија. Оваа објава на блогот сеопфатно ќе ги претстави методите за третман и клучните мерки на претпазливост за отпадни води од натриум сулфид.

1. Методи на лекување

1.1 Хемиско таложење

Хемиското таложење е еден од најчесто користените методи за третирање на отпадни води од натриум сулфид. Во овој процес, метални соли како што се железни соли (феро сулфат, железен хлорид) или бакарни соли се додаваат во отпадните води. Сулфидните јони во натриум сулфидот реагираат со металните јони, што резултира со формирање на нерастворливи талог од метален сулфид. По реакцијата на таложење, се врши одвојување на цврсто и течно ниво преку седиментација или филтрација, со што ефикасно се отстранува сулфидот од отпадните води. Овој метод е релативно едноставен, економичен и погоден за третирање на отпадни води со висока концентрација на сулфид.

1.2 Оксидационен третман

Оксидацискиот третман може да го претвори сулфидот во отпадните води од натриум сулфид во помалку штетни супстанции. Вообичаените методи на оксидација вклучуваат оксидација со воздух, оксидација со хлор и напредни процеси на оксидација (AOPs).

Оксидација на воздухотВо присуство на катализатори како манган диоксид, во отпадните води се внесува воздух. Под аеробни услови, сулфидот се оксидира до елементарен сулфур или сулфат. Овој метод е енергетски ефикасен, но бара долго време на реакција и е посоодветен за третман на отпадни води со релативно ниски концентрации на сулфиди.
Оксидација на хлорОксиданти што содржат хлор, како што се натриум хипохлорит или хлорен гас, се користат за оксидирање на сулфидот. Оксидацијата на хлорот е брза и ефикасна, но може да генерира штетни нуспроизводи, па затоа е потребна внимателна контрола на дозата.
Напредни процеси на оксидација (AOPs)AOP, како што се фентонската оксидација и озонската оксидација, генерираат високо реактивни хидроксилни радикали. Овие радикали можат брзо да го оксидираат сулфидот и целосно да го минерализираат. На пример, фентонската оксидација користи водород пероксид и јони на железо за да произведе хидроксилни радикали, кои можат ефикасно да третираат отпадни води и со ниска и со висока концентрација на сулфид.

1.3 Биолошки третман

Биолошкиот третман користи микроорганизми за разградување на сулфидот во отпадните води. Анаеробниот биолошки третман, како што е анаеробното варење, може да го претвори сулфидот во гас од водород сулфид под анаеробни услови, кој потоа може да се отстрани преку системи за собирање гас. Аеробниот биолошки третман вклучува аеробни микроорганизми кои го оксидираат сулфидот во сулфат како дел од нивните метаболички процеси. Биолошкиот третман е еколошки и одржлив, но бара стабилни услови за работа и релативно долг период на третман.

2 Мерки на претпазливост

2.1 безбедносни мерки на претпазливост

Отпадните води од натриум сулфид се многу токсични и можат да ослободат токсичен гас од водород сулфид кога се во контакт со киселини или под одредени услови. Затоа, за време на процесот на третман, работниците мора да носат соодветна лична заштитна опрема, вклучувајќи гас-маски, ракавици и заштитна облека, за да се спречи вдишување и контакт со кожата со токсични супстанции.
Објектите за третман треба да бидат добро проветрени за да се обезбеди навремено испуштање на гасот водород сулфид, со што се намалува ризикот од акумулација на гас и експлозија. Редовното откривање на гас во зоната за третман е од суштинско значење за следење на концентрацијата на водород сулфид и други штетни гасови.

2.2 Оперативни мерки на претпазливост

Контрола на дозирање на реагенсиВо хемиски таложења оксидационен третман, точната контрола на дозата на реагенсите е клучна. Недоволната доза на реагенси може да доведе до нецелосен третман, додека прекумерната доза не само што ги зголемува трошоците за третман, туку може да предизвика и секундарно загадување. На пример, при хемиски таложења, прекумерната количина на метални соли може да резултира со присуство на преостанати метални јони во третираната вода.
Контрола на pHpH вредноста на отпадните води значително влијае на ефикасноста на третманот. При хемиско таложење, различни талог од метални сулфиди се формираат оптимално во рамките на специфични pH опсези. При оксидациски третман, брзината на оксидациската реакција и составот на производот се исто така тесно поврзани со pH вредноста. Затоа, потребно е континуирано следење и прилагодување на pH вредноста за време на процесот на третман.
Одржување на опрематаРедовното одржување на опремата за третман, како што се пумпи, мешалки и резервоари за седиментација, е од суштинско значење за да се обезбеди нормално функционирање на процесот на третман. За опремата што е во контакт со отпадни води од натриум сулфид, треба да се користат материјали отпорни на корозија за да се продолжи нејзиниот век на траење.

2.3 Мерки на претпазливост за заштита на животната средина

Тињата генерирана за време на процесот на третман, особено при хемиски талог, содржи голема количина на талози од метален сулфид, а може да содржи и резидуални реагенси. Оваа тиња мора правилно да се отстрани за да се спречи секундарно загадување. Може да се испрати во професионални капацитети за третман на опасен отпад за безбедно отстранување.
По третманот, квалитетот на отпадната вода треба строго да се следи за да се осигури дека ги исполнува релевантните национални и локални стандарди за испуштање во животната средина. Доколку квалитетот на отпадната вода не ги исполнува барањата, потребно е понатамошно третирање или прилагодување на процесот.

Како заклучок, третманот на отпадните води од натриум сулфид бара сеопфатно разбирање на различните методи на третман и строго почитување на мерките на претпазливост. Со избор на соодветен метод на третман и следење на правилните оперативни процедури, можеме ефикасно да го намалиме влијанието на отпадните води од натриум сулфид врз животната средина и да придонесеме за одржлива заштита на животната средина.