Keseluruhan proses sianidasi lendir untuk bijih emas jenis disebarkan

1. Pengenalan

Dengan pembangunan berterusan industri perlombongan emas, sumber bijih emas yang mudah diproses semakin berkurangan. Oleh itu, adalah sangat penting untuk mengkaji proses benefisiasi dan peleburan bijih emas refraktori, seperti bijih emas dengan arsenik - urat antimoni - jenis disebarkan. Bijih ini dicirikan oleh lengkap

x mieralogy, di mana arsenopirit dan stibnit berkait rapat dengan mineral gangue dalam bentuk tersebar, menjadikan pengekstrakan emas mencabar. Proses sianidasi semua - lendir adalah kaedah biasa untuk pengekstrakan emas, tetapi untuk bijih jenis ini, ia sering menghadapi masalah seperti kadar larut lesap emas yang rendah dan penggunaan reagen yang tinggi. Mengoptimumkan proses ini boleh meningkatkan kadar penggunaan sumber dan faedah ekonomi lombong emas dengan berkesan.

2. Ciri-ciri Arsenik - Antimoni Vein - Bijih Emas Jenis Tersebar

2.1 Komposisi Mineralogi

Dalam arsenik - urat antimoni - bijih emas jenis tersebar, arsenopirit dan stibnit adalah mineral utama yang mempengaruhi pengekstrakan emas. Zarah emas asli dalam bijih mempunyai saiz zarah yang sangat tidak sekata. Mereka diedarkan terutamanya dalam retakan dan ruang antara butiran pirit dan arsenopirit, atau dibalut di dalamnya. Kadangkala, emas wujud bersama stibnit, dan sebahagian daripadanya tertanam dalam mineral gangue seperti limonit atau kuarza. Sebahagian daripada pirit dalam bijih wujud sebagai penyebaran berbutir halus dalam mineral gangue dan mempunyai hubungan simbiotik yang rapat dengan arsenopirit dan marcasit. Arsenopirit umumnya mempunyai saiz zarah yang agak halus dan berkait rapat dengan pirit. Struktur bijih terutamanya vena - disebarkan, dengan kebanyakan stibnite dan arsenopyrite tumbuh selang dengan mineral gangue secara tersebar.

2.2 Unsur Memudaratkan

Kehadiran arsenik (As) dan antimoni (Sb) dalam bijih sangat tidak menguntungkan untuk pelindian sianida emas. Unsur-unsur ini boleh bertindak balas dengan sianida dan oksigen dalam proses sianida, memakan sejumlah besar reagen dan mengurangkan kadar pelindian emas. Contohnya, arsenik boleh membentuk pelbagai sebatian yang mengandungi arsenik dalam larutan sianida, yang bukan sahaja memakan sianida tetapi juga boleh membentuk filem pasifasi pada permukaan zarah emas, menghalang sentuhan antara emas dan ion sianida.

3. Masalah Sedia Ada dalam Semua - Proses Sianidasi Lendir

3.1 Kadar Lesap Emas Rendah

Langsung semua - sianidasi lendir arsenik - urat antimoni - bijih emas jenis disebarkan selalunya menghasilkan kadar larut lesap emas yang rendah. Oleh kerana komposisi mineralogi yang kompleks dan kehadiran unsur-unsur berbahaya, emas sukar untuk dibubarkan sepenuhnya oleh sianida. Bagi sesetengah bijih, kadar pemulihan langsung semua - sianidasi lendir hanya kira-kira 47.62%.

3.2 Penggunaan Reagen yang Tinggi

Proses sianidasi memerlukan sejumlah besar sianida sebagai agen larut lesap. Walau bagaimanapun, dengan kehadiran arsenik, antimoni dan unsur-unsur berbahaya yang lain, penggunaan sianida meningkat dengan ketara. Selain itu, kehadiran beberapa mineral sulfida dalam bijih juga boleh bertindak balas dengan sianida, seterusnya meningkatkan penggunaan reagen. Sebagai contoh, tindak balas mineral sulfida dengan sianida boleh membentuk pelbagai kompleks siano, mengurangkan kepekatan sianida bebas dalam buburan dan melambatkan larut lesap emas.

4. Strategi Pengoptimuman untuk Proses Sianidasi Semua - Lendir

4.1 Kaedah Prarawatan

4.1.1 Prarawatan Lesap Beralkali

Menggunakan NaOH sebagai agen larut lesap alkali dengan berkesan boleh mengeluarkan beberapa unsur berbahaya. Melalui eksperimen faktorial ortogon, telah ditentukan bahawa bagi sesetengah bijih, apabila kehalusan pengisaran mineral ialah - 200 mesh menyumbang 85%, kepekatan larut lesap alkali ialah 60 kg/t, masa larut lesap alkali ialah 32 jam, dan suhu larut lesap alkali ialah 26 °C, kesan sianidasian seterusnya boleh dipertingkatkan. Pencairan alkali boleh melarutkan beberapa arsenik - dan antimoni - yang mengandungi mineral pada tahap tertentu, mengurangkan kesan negatifnya terhadap proses sianidasi.

4.1.2 Prarawatan Asid

Prarawatan asid, seperti menggunakan asid nitrik (HNO₃) dan asid hidroklorik (HCl), juga boleh berkesan. Prarawatan asid boleh mengurangkan penggunaan sianida. Contohnya, selepas prarawatan asid, penggunaan sianida boleh dikurangkan masing-masing sebanyak 340 - 210 mg/L, dan kadar pemulihan emas yang sepadan boleh meningkat kepada 98.87% dan 95.11%. Prarawatan asid boleh melarutkan beberapa mineral Karbonat dan sebahagian daripada mineral sulfida dalam bijih, sekali gus mengurangkan gangguan mineral ini dalam proses sianida.

4.1.3 Prarawatan Memanggang

Pemanggangan bijih pada suhu 600 - 1000 °C selama 0.5 - 2 jam sebelum sianidasi juga boleh mencapai hasil yang baik. Keputusan sianidasi pada sampel yang dipanggang menunjukkan bahawa penggunaan sianida berkurangan secara drastik sebanyak 1150 mg/L, dan kadar pemulihan emas meningkat sebanyak 5.2%. Di samping itu, kandungan arsenik, antimoni, kadmium dan MERKURI dalam sampel yang dipanggang (dipanggang pada suhu 1000 °C selama 2 jam) berkurangan dengan ketara. Pemanggangan boleh menukar mineral sulfida kepada oksida logam, menjadikan emas lebih mudah untuk dilarutkan sianida.

4.2 Pengoptimuman Keadaan Sianidasi

4.2.1 Kepekatan Sianida

Bagi bijih yang mempunyai ciri yang berbeza, kepekatan sianida yang sesuai perlu ditentukan. Bagi sampel bijih jenis pertama yang mengandungi emas 10.5 ppm dengan arsenik dan antimoni tinggi, kepekatan sianida optimum ialah 4000 mg/L, manakala bagi sampel bijih jenis kedua dengan kandungan emas rendah (2.5 ppm) tetapi kandungan perak yang tinggi (160 ppm), kepekatan sianida optimum ialah 2500 mg/L. Melaraskan kepekatan sianida mengikut sifat bijih boleh memastikan larut lesap emas yang cekap sambil mengurangkan sisa reagen.

4.2.2 Nilai pH

Nilai pH larutan sianidasi juga mempunyai kesan yang ketara terhadap kesan larut lesap. Untuk sampel pertama, pH optimum ialah 11.1. dan untuk sampel kedua, pH optimum ialah 10.5. Mengekalkan nilai pH yang sesuai boleh memastikan kestabilan larutan sianida dan menggalakkan tindak balas antara ion emas dan sianida.

4.2.3 Masa Sianidasi

Masa sianidasi juga harus dioptimumkan. Bagi kedua-dua jenis sampel yang dinyatakan di atas, masa sianidasi yang sesuai ialah 24 jam. Memanjangkan masa sianidasi mungkin tidak semestinya meningkatkan kadar pemulihan emas dengan ketara tetapi akan meningkatkan kos pengeluaran. Oleh itu, menentukan masa sianidasi yang sesuai adalah penting untuk meningkatkan kecekapan pengeluaran.

4.2.4 Penggunaan Agen Pengoksidaan

Menggunakan agen pengoksidaan seperti H₂O₂ (0.015 M), udara (0.15 L/min), atau campuran H₂O₂ dan udara boleh meningkatkan kinetik pengekstrakan emas. Antaranya, suntikan udara mempunyai kesan berfaedah yang paling ketara terhadap kinetik larut lesap. Agen pengoksidaan boleh menukar beberapa bahan terkurang dalam bijih ke dalam bentuk teroksida, menggalakkan pembubaran emas.

5. Kajian Kes

Di lombong emas di Gansu, proses sianidasi semua lendir bijih emas jenis arsenik-urat antimoni yang disebarkan telah dioptimumkan. Melalui prarawatan larut alkali dengan NaOH, mengoptimumkan kehalusan pengisaran, kepekatan larut alkali, masa dan suhu, dan kemudian menjalankan sianidasi dengan kepekatan NaCN dan masa sianidasi yang sesuai, kadar larut sianida meningkat daripada 47.62% asal kepada 85.04%. Dalam kes lain, dalam deposit emas dengan komposisi bijih kompleks, selepas prarawatan asid dan prarawatan pemanggangan, dan kemudian melaraskan Keadaan Sianidasi , kadar pemulihan emas telah bertambah baik dengan ketara, dan penggunaan sianida telah dikurangkan dengan berkesan.

6. kesimpulan

Mengoptimumkan semua - proses sianidasi lendir untuk arsenik - urat antimoni - bijih emas jenis disebarkan ialah cara yang berkesan untuk meningkatkan kecekapan pengekstrakan emas dan mengurangkan kos pengeluaran. Dengan memilih kaedah prarawatan yang sesuai seperti larut lesap alkali, prarawatan asid, dan prarawatan panggang, dan mengoptimumkan keadaan sianida termasuk kepekatan sianida, nilai pH, masa sianidasi, dan menggunakan agen pengoksidaan, penambahbaikan ketara boleh dicapai dalam kadar larut lesap emas dan penggunaan reagen. Lombong emas yang berbeza harus memilih strategi pengoptimuman mengikut ciri bijih mereka sendiri untuk mencapai faedah ekonomi dan alam sekitar yang terbaik.