Technici bespreken de rol van natriumcyanide bij de winning van goud

Ten eerste is de winning van goud met behulp van cyanide- natrium , ook wel cyanide-uitloging genoemd, een al lang bestaand proces. Momenteel wordt bijna 30% van het goud in de wereld op deze manier gewonnen, wat de wijdverbreide toepassing ervan aantoont.

Voordelen: Lage kosten en effectieve uitloging.

Nadelen: Milieuproblemen.

In feite staat het traditionele cyanide pool leaching proces al lang op de lijst voor eliminatie. Tegenwoordig omvatten de meeste methoden cyanide heap leaching of in-situ leaching, maar deze worden ook geleidelijk afgebouwd, omdat er momenteel geen betere technologie is om ze te vervangen.

Natriumcyanide is zeer giftig. Daarom is er strikte controle en beheer nodig voor en na gebruik.

Laat me het proces van minerale verwerking (of verrijking) samenvatten. Dit onderwerp lijkt misschien ver weg voor het grote publiek, omdat veel mensen zich er niet van bewust zijn dat erts na de winning door de minerale verwerkingsfase moet. In de ogen van de gemiddelde persoon wordt ijzererts gewoon gewonnen en vervolgens direct gesmolten tot ijzer, toch? Dit idee is echter volkomen onjuist. De meeste ertsen zijn doorgaans van lage kwaliteit en bevatten veel onzuiverheden, waardoor ze ongeschikt zijn voor direct smelten. Bovendien compliceert de aanwezigheid van te veel onzuiverheden het smeltproces, verhoogt de kosten en resulteert in producten van slechte kwaliteit. Daarom is er een noodzakelijke stap van minerale verwerking tussen de winning en het smelten.

Bijvoorbeeld, als u ijzererts met een ijzergehalte (kwaliteit) van 40% mijnt, kan het direct smelten ervan leiden tot schadelijke onzuiverheden zoals fosfor, waardoor het resulterende staal broos wordt. Wat kan er gedaan worden? Het erts kan verwerkt worden om het ijzergehalte te verhogen tot 60% door middel van methoden zoals zwaartekrachtscheiding, magnetische scheiding en malen, wat resulteert in een ijzerconcentraat van 60% kwaliteit. Dit ijzerconcentraat heeft een aanzienlijke hoeveelheid onzuiverheden verwijderd en kan direct gebruikt worden voor het smelten.

Ook ertsen zoals lood, zink, koper, molybdeen en nikkel hebben een dergelijke verwerking nodig om waardevolle mineralen te concentreren en onzuiverheden te verwijderen. Zo ontstaan ​​geschikte grondstoffen voor het smelten.

Uit bovenstaande uitleg zou men de noodzaak van minerale verwerking moeten begrijpen. Hoe zit het met gouderts?

Uiteraard is voor het delven van goud ook verwerking van mineralen nodig.

Gewone lood-zinkertsen hebben doorgaans een gecombineerd gehalte van ongeveer 5% of meer, met sommige ertsen van lagere kwaliteit rond de 2%. Gouderts is echter anders. Het gehalte aan gouderts wordt gemeten in gram per ton (g/t). Veel goudertsen hebben een gehalte van slechts 1 g/t of 2 g/t, wat betekent dat er uit één ton gouderts slechts 1 of 2 gram goud kan komen. Hoe wordt dit goud gewonnen? Dat gebeurt meestal met behulp van cyanide, dat het goud uit het erts oplost. Vervolgens wordt actieve kool gebruikt om het goud te adsorberen en te elueren, wat resulteert in een goudslib dat kan worden geraffineerd tot goudstaven. Het cyanideproces is momenteel de meest kosteneffectieve en economische methode.

Bestaat er een andere stof die goud kan oplossen en cyanide kan vervangen?

Er bestaan ​​weliswaar veel stoffen die goud kunnen oplossen, maar het vinden van een realistisch alternatief voor natriumcyanide is behoorlijk lastig.

Thioureum kan goud oplossen, maar de benodigde dosering is erg hoog en daardoor te duur!

Polysulfiden en kalkzwavel kunnen ook worden gebruikt, maar hiervoor zijn koper-ammoniakionen nodig en de dosering is eveneens hoog, wat tot hoge kosten leidt.

Er bestaan ​​ook biologische uitloogmethoden, maar deze bevinden zich nog in een experimenteel stadium.

De meest gebruikte alternatieven zijn nieuwe uitloogmiddelen zoals JINCHAN en JINFU. Of deze middelen cyanide bevatten, is onderwerp van discussie, evenals hun effectiviteit. Sommige mijnen hebben ze al met redelijke resultaten toegepast, maar grootschalige introductie of de hoop dat ze net zo universeel toepasbaar zullen zijn als natriumcyanide in de meeste goudmijnen, blijft lastig.

Daarom blijft het cyanideproces de meest gebruikte methode.

De cyanidevrije uitloogmiddelen of -processen die door onderzoekers in de mineraalverwerking zijn ontwikkeld, stuiten op aanzienlijke uitdagingen op het gebied van promotie en ondersteuning vanuit de relevante instanties, waardoor grootschalige implementatie lastig is. Immers, iedereen in de industrie weet dat natriumcyanide effectief, gebruiksvriendelijk en kostenefficiënt is – wie wil er nu niet de winst maximaliseren?

Het vervangen van het cyanideproces is moeilijk zonder sterke nationale steun voor promotie of financiering van gerelateerd onderzoek.

Is het waar dat cyanidebehandelingen, aangezien ze gangbaar zijn, noodzakelijkerwijs schadelijk zijn voor het milieu?

Landen hanteren uiteenlopende beleidsmaatregelen ter bescherming van het milieu en er gelden strenge behandelingsmethoden en -voorschriften voor afvalwater uit de mijnbouw, uitloogoplossingen en afvalresten.

Hoe gevaarlijk kan natriumcyanide eigenlijk zijn? Het is waar dat het innemen ervan dodelijk kan zijn. Het kan echter wel behandeld worden; door bleekpoeder toe te voegen, kan het worden afgebroken door redoxreacties. Veel landen hebben overeenkomstige beleidslijnen, regelgevingen en normen om deze kwestie te reguleren.

Voor meer professionele suggesties? Neem contact met ons op!

Warme tips: Als u meer informatie wilt, zoals een offerte, producten, oplossingen, enz.,