Goudadsorptie van actieve kool in CIL/CIP

Geactiveerde koolstof is een zeer poreus organisch materiaal dat bestaat uit een reeks grafietplaten die met elkaar verbonden zijn door koolstof-koolstofbindingen. Dit creëert een zeer poreuze structuur en zorgt voor een groot intern oppervlak waar adsorptie plaatsvindt. Adsorptie is een oppervlaktereactie waarbij verbindingen zich aan het oppervlak van de koolstof hechten.

Het fenomeen is het gevolg van intermoleculaire aantrekkingskrachten of krachten die inherent zijn aan het koolstofoppervlak. Bij toepassingen voor goudwinning verwijderen adsorptiekrachten goud uit oplossingen en hechten het metaalcomplex zich aan het koolstofoppervlak.

Omdat de reactie aan het oppervlak van de koolstof plaatsvindt, is het adsorptieproces relatief gemakkelijk omkeerbaar, een proces dat " desorptie " wordt genoemd. Hoewel het belangrijk is om de adsorptie van goud uit de oplossing te maximaliseren, is het net zo belangrijk om het goud vervolgens van de koolstof te desorberen. Alle moleculen die na elutie of stripping geadsorbeerd blijven, betekenen goud dat niet kan worden teruggewonnen. Daarom is het belangrijk om een ​​actieve koolstof te kiezen die efficiënt adsorbeert en desorbeert om de totale opbrengst en winstgevendheid te maximaliseren.

Geactiveerde kool kan worden geproduceerd uit verschillende grondstoffen, waaronder steenkool, kokosnoot, hout en bruinkool. Dit zijn de belangrijkste materialen die worden gebruikt voor de productie van geactiveerde kool op commerciële schaal. Het uitgangsmateriaal bepaalt de poriegrootteverdeling van het uiteindelijke geactiveerde koolproduct. Kokosnoot wordt doorgaans gebruikt als grondstof voor goudwinningstoepassingen vanwege de compacte poriënstructuur , de hoge activiteit van de poriën en de hardheid.

HOE GEACTIVEERDE KOOL WERKT

  Bij fysische adsorptie worden verontreinigingen geadsorbeerd en vastgehouden aan het binnenoppervlak van actieve kool door Van der Waals-krachten tussen het koolstofatoom en het molecuul. De aantrekkingskracht neemt af naarmate de afstand tussen de poriewand en het adsorbaatmolecuul groter wordt.