Geactiveerde koolstof – Productie en productvormen

De grondstoffen voor de productie van actieve kool zijn: koolstofhoudende grondstoffen zoals hout, turf, bruinkool, steenkool, vruchtpitten zoals olijfpitten, kokosnootschalen , enz. De activering van deze materialen kan op twee verschillende manieren worden uitgevoerd.

Bij gasactivering wordt reeds verkoolde materiaal gebruikt en blootgesteld aan de oxiderende invloed van een gasstroom, zoals waterdamp, kooldioxide, lucht of mengsels daarvan. De activeringstemperatuur ligt rond de 700-1000 °C, waarbij de koolstof na de water-gasreactie gedeeltelijk verbrandt, waardoor een poreus, zeer actief koolstofskelet ontstaat.

Bij chemische activering wordt doorgaans eerst niet-verkoolde, koolstofhoudende materialen gemengd met dehydraterende en oxiderende chemicaliën. Het resulterende mengsel wordt vervolgens verhit tot 400-800 °C. De activerende stoffen – waaronder zinkchloride, fosforzuur, zwavelzuur en andere – worden vervolgens uitgewassen en teruggewonnen.

De activering zelf vindt plaats in roterende ovens, meertrapsovens, schachtovens, wervelbedovens of wervelbedreactoren.

De meest voorkomende productvormen voor actieve kool zijn:

gevormd (meestal in de vorm van cilindrische korrels),

gebroken (korrels of gemalen actieve kool),

gepoederd in deeltjes van een bepaalde grootte.

Bijzondere productiemethoden omvatten:

bolvormige actieve kool,

geactiveerde koolstofvezels of vezelmatten,

zogenaamde "honingraten".

De productie- en activeringsmethoden, evenals de gebruikte grondstoffen, hebben een aanzienlijke invloed op de eigenschappen van de actieve kool met betrekking tot het adsorptievermogen tijdens gebruik. Met name de grootte van het interne oppervlak en de poriënstructuur zijn sterk afhankelijk van het activeringsproces.