Goudpool-uitloogmethode: Toepasselijk bereik en processtroom

De goudwinningsmethode met pools staat bekend om zijn eenvoudige bediening, lage investeringskosten en kosteneffectiviteit, waardoor een snelle opstart van de productie mogelijk is. Deze methode vereist echter veel ruimte, omdat er meerdere bassins nodig zijn om het winningsproces te voltooien. Bovendien is de methode niet geschikt voor alle soorten gouderts. Dit artikel beschrijft het toepassingsgebied en het procesverloop van de goudwinningsmethode met pools, samen met een praktijkvoorbeeld.

Toepasselijk bereik van de Gold Pool Leaching Method

Goudertsen die geschikt zijn voor de pool-uitloogmethode moeten aan drie criteria tegelijk voldoen. Ten eerste moeten de gouddeeltjes een fijne verspreidingsgrootte hebben. Ten tweede moet het erts van lage kwaliteit of ultra-lage kwaliteit zijn. Ten derde moet het erts zelf een slechte permeabiliteit hebben. Bijvoorbeeld, ijzeroxide cap-type ertsen die fijnkorrelig goud bevatten en geoxideerde kwartsaderertsen met fijnkorrelig goud zijn zeer geschikt voor de pool-uitloogmethode.

De verrijkingsrecuperatie van de pool-uitloogmethode kan 70 - 90% bereiken. Vergeleken met de CIL- en CIP-goudwinningsmethoden, heeft de pool-uitloogmethode lagere kosten, waardoor het een effectieve oplossing is om de economische levensvatbaarheid van goudertsen van lage kwaliteit te verbeteren. Bovendien leidt de eenvoudige bediening tot lagere arbeidskosten. Niettemin brengt de pool-uitloogmethode relatief hoge initiële bouwkosten met zich mee en vereist het een lange uitloogtijd. Dit komt omdat het nodig is om uitloogpoelen en kale vloeistofpoelen te construeren, waarbij ervoor moet worden gezorgd dat ze lekvrij en in wezen droog zijn. Vervolgens wordt het erts in de uitloogpoel geplaatst en wordt de uitloogoplossing in de kale vloeistofpoel bereid voordat deze in de uitloogpoel wordt gepompt voor uitloog. Na een bepaalde periode wordt de zwangere oplossing geloosd voor verplaatsing.

Processtroom van de Gold Pool Leaching Method

Goudpoeluitloging vindt doorgaans plaats in percolatie-uitlogingstanks. Deze tanks kunnen van hout, ijzeren troggen of cement zijn gemaakt. De bodem van de tank is vlak of licht hellend en ze kunnen rond, rechthoekig of vierkant van vorm zijn. In de tank is een valse bodem van geperforeerde zuurbestendige platen geïnstalleerd. Op de valse bodem wordt een filterdoek gelegd en op de filterdoek wordt een rooster van houten of corrosiebestendige metalen strips geplaatst. Tijdens het uitlogen wordt het erts in de tank geladen en wordt het uitloogmiddel van bovenaf toegevoegd. De uitloogoplossing stroomt uit de bodem van de valse bodem. De valse bodem dient om het erts te filteren en te ondersteunen.

Het proces van goudwinning uit een bassin verloopt als volgt: Het goudhoudende erts, vermalen tot een specifieke deeltjesgrootte, wordt in de uitloogtank geladen. Een alkalische cyanideoplossing wordt toegevoegd om het erts te laten weken, waarbij het goud in de oplossing oplost. Na een bepaalde weektijd, wanneer de concentratie en het gehalte van de vloeistof aan de gestelde eisen voldoen, wordt de goudhoudende oplossing (goudhoudende oplossing) aan de onderkant van de tank afgevoerd. Het goud wordt teruggewonnen door middel van verdringing met zinkvlokken (poeder) (adsorptie met actieve kool kan ook worden gebruikt). Het uitloogresidu wordt ontdaan van verontreinigingen voordat het wordt afgevoerd. Om cyanide uit het uitloogresidu te verwijderen, kunnen stoffen zoals natriumbisulfiet en kopersulfaat worden toegevoegd.

Opgemerkt dient te worden dat de tijd die nodig is voor percolatietank-uitloging niet alleen afhangt van de oplossnelheid van het oplosmiddel op de mineralen, maar ook van de penetratiesnelheid van het oplosmiddel door de materiaallaag. De penetratiesnelheid hangt voornamelijk af van factoren zoals de hoogte van het geladen materiaal, de porositeit van het materiaal, de mate van siltgehalte, de viscositeit van het uitloogmiddel en de inherente eigenschappen van het materiaal zelf.