Kluczowe parametry wpływające na szybkość odzysku złota w procesie ługowania cyjankiem sodu​

Wprowadzenie

Ługowanie cyjankiem sodu jest powszechnie stosowaną metodą w przemyśle wydobywczym złota do ekstrakcji złota z rudy. Jednak wydajność odzysku złota w tym procesie zależy od kilku kluczowych parametrów. Zrozumienie tych parametrów jest kluczowe dla optymalizacji procesu ługowania, zwiększenia odzysku złota i obniżenia kosztów produkcji. W tym artykule omówiono główne czynniki wpływające na szybkość odzysku złota podczas ługowania cyjankiem sodu .

Dokładność mielenia

Przed procesem ługowania cyjankiem ruda złota musi zostać poddana wstępnej obróbce, a kluczowym etapem jest mielenie. Celem mielenia jest osiągnięcie dysocjacji monomeru złota, oddzielając je od minerałów gangowych tak bardzo, jak to możliwe. Gdy złoto w rudzie jest drobno osadzone lub otoczone, niezbędna jest odpowiednia grubość mielenia. Jeśli mielenie jest zbyt grube, cząstki złota mogą nie zostać w pełni odsłonięte, co skutkuje niepełnym ługowaniem i niskim wskaźnikiem odzysku złota. Z drugiej strony, nadmierne mielenie nie tylko zwiększa koszty mielenia, ale również powoduje pewne negatywne skutki. Cząstki nadziemne mogą wprowadzać do odcieku więcej wymywalnych zanieczyszczeń, które mogą reagować z roztworem cyjanku, co prowadzi do marnowania cyjanku. Ponadto, nadmierne mielenie może powodować trudności w oddzielaniu ciała stałego od cieczy, a także może prowadzić do utraty rozpuszczonego złota. Ogólnie rzecz biorąc, w przypadku rudy złota zawierającej drobnoziarniste naturalne złoto, wielkość cząstek mielonych wynosząca -38 μm i zawartość 75% mogą zapewnić lepszy efekt wypłukiwania przy jednoczesnej kontroli kosztów mielenia.

Dawkowanie cyjanku sodu

Ilość cyjanku sodu dodana w procesie ługowania ma znaczący wpływ na wskaźnik odzysku złota. W pewnym zakresie ilość cyjanku jest proporcjonalna do wskaźnika wyługowania pulpy rudy złota. Niska zawartość cyjanku powoduje słaby efekt wyługowania złota i powolny proces. To nie tylko wydłuża czas potrzebny na wyługowanie, ale może również prowadzić do niepełnego wyługowania złota, zmniejszając tym samym wskaźnik odzysku złota. Jednakże, jeśli ilość cyjanku jest zbyt wysoka, po osiągnięciu przez złoto określonego poziomu wydajności wyługowania, wzrost wskaźnika odzysku złota nie będzie widoczny. Zamiast tego spowoduje straty cyjanku i zwiększy koszty produkcji. Na przykład, podczas ekstrakcji koncentratu złota z rudy złota o drobnoziarnistej wielkości cząstek, bardziej odpowiednia dawka cyjanku sodu wynosi 1.5–3.0 kg/t. W rzeczywistej produkcji zakłady górnicze muszą określić odpowiednią ilość cyjanku sodu na podstawie charakterystyki własnej rudy i testów wzbogacania.

Ilość wapna

Wapno jest dodawane do roztworu cyjanku jako ochronna zasada. Jony cyjanku w roztworze mają niestabilne właściwości chemiczne i łatwo ulatniają się jako gaz cyjanku wodoru, co powoduje utratę roztworu cyjanku sodu. Poprzez dodanie wapna miazga może być utrzymywana w odpowiedniej zasadowości, co pomaga poprawić stabilność roztworu cyjanku. Zgodnie z analizą testową, szybkość wypłukiwania złota jest również znacznie poprawiona po dodaniu wapna. Gdy ilość dodanego wapna wynosi 2 kg/t i więcej, wartość pH miazgi wynosi od 11 do 12, a szybkość wypłukiwania złota w miazdze jest stosunkowo stabilna. Jednakże, jeśli ilość wapna jest zbyt duża, może to również mieć negatywny wpływ na proces wypłukiwania, taki jak zmiana właściwości fizycznych i chemicznych miazgi, co może wpłynąć na reakcję między cyjankiem i złotem.

Wypłukiwanie Koncentracji Miazgi

Stężenie pulpy ługującej jest czynnikiem, który bezpośrednio wpływa na szybkość i wydajność ługowania złota. Mówiąc ogólnie, gdy stężenie pulpy ługującej jest niskie, płynność pulpy jest dobra, co sprzyja kontaktowi między roztworem cyjanku a cząstkami złota, a zatem wydajność ługowania koncentratu złota będzie wyższa. Jednak sytuacja ta wymaga zwiększenia ilości dodawanego środka. Jednocześnie wzrośnie również rozmiar sprzętu i koszt inwestycji. Z drugiej strony, jeśli stężenie pulpy jest zbyt wysokie, lepkość pulpy wzrośnie, płynność będzie słaba, co utrudni dyfuzję roztworu cyjanku i kontakt z cząstkami złota, co spowoduje zmniejszenie szybkości i wydajności ługowania złota. W przypadku rudy złota o drobnoziarnistej wielkości cząstek stężenie pulpy można utrzymać na poziomie około 20% - 33%, aby zapewnić dobry efekt ługowania. W rzeczywistej produkcji zakłady górnicze mogą odpowiednio regulować stężenie zależnie od konkretnej sytuacji, nie powinno ono jednak być zbyt wysokie.

Czas wypłukiwania

Czas ługowania jest również ważnym czynnikiem wpływającym na szybkość odzysku złota w procesie cyjanizacji. Wybór odpowiedniego czasu ługowania może zapewnić całkowite rozpuszczenie cząstek złota. Jednak podczas rozpuszczania cząstek złota inne zanieczyszczenia w miazdze również będą się rozpuszczać. W miarę wydłużania się czasu ługowania ciągłe rozpuszczanie i gromadzenie się tych zanieczyszczeń może zakłócać rozpuszczanie złota, a nawet hamować ługowanie złota. Ponadto zbyt długi czas ługowania wymaga konfiguracji większego sprzętu i miejsc ługowania, co zwiększy koszty produkcji. W przypadku rudy złota o drobnoziarnistej wielkości cząstek lepiej jest utrzymać czas ługowania cyjanizacji na poziomie około 4 godzin. Jeśli czas ługowania jest dłuższy niż 24 godziny, ługowanie złota prawdopodobnie zostanie zahamowane, a stężenie jonów złota w cennym płynie również się zmniejszy.

Wniosek

W procesie ługowania cyjankiem sodu w celu wydobycia złota, parametry takie jak stopień rozdrobnienia, dawka cyjanku sodu, ilość wapna, stężenie pulpy ługującej i czas ługowania odgrywają kluczową rolę w określaniu wskaźnika odzysku złota. Zakłady górnicze powinny przeprowadzać szczegółowe testy wzbogacania, uwzględniając charakterystykę własnej rudy, aby zoptymalizować te parametry. Dzięki temu mogą nie tylko poprawić wskaźnik odzysku złota, ale także obniżyć koszty produkcji i ograniczyć wpływ na środowisko, osiągając zrównoważony rozwój branży wydobywczej złota.