Πολλά πράγματα που πρέπει να γνωρίζετε για την κυανίωση του χρυσού

Η κυανίωση χρυσού είναι μια μέθοδος εξαγωγής χρυσού χρησιμοποιώντας κυανιούχο ως παράγοντας έκπλυσης. Λόγω του ώριμου τεχνικού επιπέδου, του υψηλού ρυθμού έκπλυσης και της ισχυρής εφαρμογής στα μεταλλεύματα, η μέθοδος κυανίωσης παραμένει μία από τις κύριες μεθόδους εξόρυξης χρυσού επί του παρόντος. Στο Κυανίωση χρυσού διαδικασία, κάθε βήμα πρέπει να ελέγχεται για να διασφαλιστούν καλά οικονομικά οφέλη με παράλληλη μείωση του βάρους και των επενδύσεων του εξοπλισμού.

1. Αερισμός και προσθήκη κυανίου

Μετά την άλεση, προστίθεται κυάνιο στον πολτό για να διαλυθεί ο χρυσός και να σχηματιστούν μεταλλικά σύμπλοκα. Ο τύπος της αντίδρασης έχει ως εξής: 4Au + 8NaCN + O2 + 2H2O → 4NaAu(CN)2 + 4NaOH. Όπως φαίνεται από τον παραπάνω τύπο, απαιτείται οξυγόνο στη διαδικασία έκπλυσης χρυσού. Επομένως, στη βιομηχανική παραγωγή, η δεξαμενή έκπλυσης χρειάζεται αερισμό. Η πίεση αερισμού είναι γενικά περίπου 1 kg και ο όγκος αερισμού ανά λεπτό για κάθε κυβικό μέτρο πολτού είναι μεγαλύτερος από 0.002 m³.

2. Προσθήκη προστατευτικού αλκαλίου

Για να εξασφαλιστεί η συγκέντρωση κυανίου στον πολτό, να αποφευχθεί η ρύπανση του περιβάλλοντος και να αποτραπεί η παραγωγή τοξικού αερίου υδροκυανίου (HCN), πρέπει να προστεθεί αλκάλιο στη δεξαμενή έκπλυσης για να διατηρηθεί υψηλή τιμή pH του πολτού. Το γάλα ασβέστη ή ασβέστη χρησιμοποιείται συχνά στη βιομηχανική παραγωγή και μερικές φορές προστίθεται NaOH για συμπληρωματική προσαρμογή.

3. Διατήρηση εναιωρήματος ιλύος

Η διαδικασία κυανίωσης χρυσού έχει ορισμένες απαιτήσεις για την απόδοση της δεξαμενής ανάδευσης έκπλυσης. Με χαμηλή κατανάλωση ενέργειας, τα σωματίδια διαχωρισμένου με μονομερή ή εκτεθειμένης επιφάνειας χρυσού στον πολτό δεν πρέπει να εναποτίθενται στη δεξαμενή. Ο πολτός, το κυάνιο, ο ασβέστης και ο αέρας πρέπει να αναμειχθούν πλήρως στη δεξαμενή για να φτάσουν σε κατάσταση αιώρησης. Η συγκέντρωση του πολτού σε κάθε τμήμα της δεξαμενής θα πρέπει να είναι σταθερή και δεν πρέπει να υπάρχει στρωματοποίηση κατά μήκος της κατεύθυνσης του βάθους της δεξαμενής και η κατανομή μεγέθους σωματιδίων πρέπει να είναι ομοιόμορφη.

4. Διατήρηση της κατάλληλης συγκέντρωσης πολτού

Όταν η πυκνότητα του μεταλλεύματος χρυσού είναι 2.65 - 2.8. η γενική συγκέντρωση πολτού έκπλυσης είναι 40 - 45%. Όταν η πυκνότητα του συμπυκνώματος επίπλευσης είναι 3 - 3.5. η γενική συγκέντρωση έκπλυσης είναι 30 - 40%. Γενικά, τα υλικά με λεπτότητα μικρότερη από 200 mesh αντιπροσωπεύουν το 80 - 95%.

5. Μείωση της φθοράς και του θορύβου των κινούμενων εξαρτημάτων

Για να μειωθεί η φθορά του αναδευτήρα και να αυξηθεί η διάρκεια ζωής του, οι περισσότερες πτερωτές στη βιομηχανική παραγωγή έχουν επένδυση από καουτσούκ. Η επιλογή της συσκευής μετάδοσης πρέπει να είναι σχολαστική για να εξασφαλίζεται υψηλή απόδοση μετάδοσης και χαμηλό θόρυβο.

6. Μείωση της φθοράς άνθρακα

The ΆνθρακαςΗ μέθοδος -σε-πολτό προσθέτει άνθρακα στη δεξαμενή προσρόφησης για να προσροφήσει χρυσό. Εάν η δύναμη ανάδευσης της δεξαμενής έκπλυσης είναι πολύ ισχυρή, ο άνθρακας θα αλεστεί και θα χαθεί. Εάν η δύναμη ανάδευσης είναι ασθενής, θα δημιουργηθεί ίζημα. Επομένως, διατηρώντας τον πολτό σε αιωρούμενη κατάσταση, αφενός, είναι απαραίτητο να επιλεγεί άνθρακας υψηλής σκληρότητας για την παραγωγή και, αφετέρου, είναι απαραίτητο να μειωθεί η ταχύτητα περιστροφής της πτερωτής για να μειωθεί η απώλεια πολτού, άνθρακα και η ισχύς εισόδου της δεξαμενής προσρόφησης ανάδευσης.

7. Προσδιορισμός της κατάλληλης χωρητικότητας

Επί του παρόντος, η ικανότητα επεξεργασίας των κοινών μονάδων κυανίωσης χρυσού κυμαίνεται από αρκετές δεκάδες τόνους έως δεκάδες χιλιάδες τόνους την ημέρα. Όσο μεγαλύτερη είναι η παραγωγική ικανότητα, τόσο μεγαλύτερη είναι η έκταση του εργοστασίου και τόσο μεγαλύτερες είναι οι προδιαγραφές και η επένδυση του εξοπλισμού. Κάθε ιδιοκτήτης ορυχείου πρέπει να καθορίσει την κατάλληλη δυναμικότητα μονάδας επεξεργασίας σύμφωνα με την πραγματική κατάσταση.

8. Μείωση βάρους και επένδυσης εξοπλισμού

Κατά την επιλογή της δεξαμενής έκπλυσης, αφενός, η διαδικασία έκπλυσης απαιτείται να είναι αποτελεσματική και εξοικονόμηση ενέργειας και ταυτόχρονα, η συσκευή μετάδοσης πρέπει να έχει μικρό αποτύπωμα και μικρό βάρος. Όταν καθοριστεί η χωρητικότητα, η συγκέντρωση του πολτού και ο χρόνος έκπλυσης, μπορεί να προσδιοριστεί ο αριθμός των δεξαμενών έκπλυσης. Ωστόσο, οι προδιαγραφές των δεξαμενών έκπλυσης θα πρέπει να είναι κατάλληλες για τη χωρητικότητα της εγκατάστασης. Κατά την κατασκευή μονάδας κυανίωσης χρυσού 500 t/d, εάν χρησιμοποιείται δεξαμενή έκπλυσης φ3.5Χ3.5 m, χρειάζεται να αυξηθεί ο απαιτούμενος εξοπλισμός, αυξάνοντας την επένδυση. Επομένως, μόνο με ελαφρύ εξοπλισμό και κατάλληλη χωρητικότητα μπορεί να μειωθεί η κατασκευαστική επένδυση της επιχείρησης.