Τεχνικές απαιτήσεις κοκκοποίησης, συσσώρευσης και ψεκασμού στη διαδικασία έκπλυσης χρυσών πασσάλων

The Διαδικασία έκπλυσης πασσάλων χρυσού περιλαμβάνει τη συσσώρευση μεταλλευμάτων χρυσού χαμηλής ποιότητας ή απορριμμάτων επίπλευσης σε ένα βασικό υλικό και τον κυκλικό ψεκασμό ενός Κυανιούχο νάτριο διάλυμα για τη διάλυση του χρυσού στο μετάλλευμα και την ανάκτησή του από το έγκυο διάλυμα. Αυτή η διαδικασία περιλαμβάνει κυρίως την κατασκευή της θέσης έκπλυσης, την προεπεξεργασία του μεταλλεύματος (θραύση ή κοκκοποίηση), τη συσσώρευση, την έκπλυση με ψεκασμό, την ανάκτηση χρυσού από το έγκυο διάλυμα και την απολύμανση και εκφόρτωση του σωρού αποβλήτων μεταλλεύματος. Κατά τη διαδικασία έκπλυσης, πρέπει να ελέγχονται πολλαπλές παράμετροι για να επιτευχθούν καλά αποτελέσματα βελτιστοποίησης. Αυτό το άρθρο θα εισαγάγει τις τεχνικές απαιτήσεις της κοκκοποίησης, της συσσώρευσης και του ψεκασμού.

1. Κοκκοποίηση

Για την επιτυχία της διαδικασίας έκπλυσης χρυσού πασσάλου, τα υλικά έκπλυσης πρέπει να έχουν καλή διαπερατότητα για να επιτρέπουν την κυανιούχο διάλυμα για να περάσει ομοιόμορφα μέσα από το σωρό του μεταλλεύματος. Τα περισσότερα μεταλλεύματα πρέπει να συνθλίβονται στα 25.4 mm ή λεπτότερα πριν από την κοκκοποίηση για να εκτεθεί ο χρυσός που περιέχεται στο μετάλλευμα και να βελτιωθεί ο ρυθμός ανάκτησης χρυσού.

Κατά την κοκκοποίηση, η ποσότητα ασβέστη που χρησιμοποιείται πρέπει να φτάσει σε τιμή pH μεταξύ 9.5 - 10.5. Λόγω της υψηλής υγρασίας του μεταλλεύματος (με περιεκτικότητα σε νερό άνω του 10%) και πολλών ακαθαρσιών στο μετάλλευμα, η συγκέντρωση του Κυανιούχο νάτριο πρέπει να αυξηθεί κατά τη διάρκεια της κοκκοποίησης. Η συγκέντρωση του κυανιούχο νάτριο ελέγχεται σε περίπου 60 - 150 γραμμάρια ανά τόνο μεταλλεύματος χρυσού. Η συνολική περιεκτικότητα σε νερό των κόκκων γενικά δεν πρέπει να υπερβαίνει το 30%, διαφορετικά οι κόκκοι είναι επιρρεπείς να χαλαρώσουν και να μαλακώσουν. Ο χρόνος σκλήρυνσης πρέπει να είναι περισσότερο από 72 ώρες. Εάν βρέχει κατά τη διάρκεια της κοκκοποίησης, οι κόκκοι πρέπει να καλυφθούν για να αποφευχθεί η απώλεια χρυσού.

2. Πίλινγκ

Η θέση έκπλυσης χρυσού σωρού μπορεί να τοποθετηθεί σε πλαγιά, σε κοιλάδα ή σε επίπεδο έδαφος. Ωστόσο, για επίπεδο έδαφος απαιτείται κλίση 3% - 5%. Το ύψος του σωρού μεταλλεύματος δεν πρέπει να είναι πολύ υψηλό στην αρχή, κατά προτίμηση 3 - 4 μέτρα, και μπορεί να αυξηθεί αφού σταθεροποιηθεί ο ρυθμός έκπλυσης.

Μετά τον καθαρισμό και την ισοπέδωση του εδάφους, απαιτείται αντιδιαβρωτική επεξεργασία. Για την προστασία του σωρού μεταλλεύματος, θα πρέπει επίσης να τοποθετηθούν τάφροι εκκένωσης πλημμυρών γύρω από τον χώρο έκπλυσης. Το στρώμα μαξιλαριού του χώρου έκπλυσης μπορεί να τοποθετηθεί σε πάχος περίπου 0.5 m πάνω στη συμπιεσμένη θεμελίωση και στη συνέχεια να τοποθετηθεί επίστρωση νατρίου. Άνθρακαςψεκάζεται διάλυμα άλατος για να ενισχυθεί η αντιδιαβρωτική του απόδοση.

3. Spεκασμός

3.1 Συγκέντρωση ψεκασμού

Τα συσσωματωμένα σωματίδια μεταλλεύματος μετά την κοκκοποίηση δεν πρέπει να πλυθούν ξανά. Η τιμή του pH πρέπει να ρυθμίζεται μέσω της διαδικασίας κοκκοποίησης. Λόγω της πολύπλοκης σύνθεσης των μεταλλευμάτων χρυσού, η συγκέντρωση κυανιούχου νατρίου κατά τον αρχικό ψεκασμό μπορεί να αυξηθεί κατάλληλα. Μπορεί να ελεγχθεί σε 0.1% - 0.08% κατά την περίοδο αιχμής (όταν η συγκέντρωση έκπλυσης χρυσού είναι η υψηλότερη), και στη συνέχεια μπορεί να μειωθεί στο 0.08% - 0.06%. Στο μεταγενέστερο στάδιο, μπορεί να μειωθεί σε 0.04% - 0.02%. Η συγκέντρωση κυανιούχου νατρίου μπορεί να ρυθμιστεί ανά πάσα στιγμή ανάλογα με την περιεκτικότητα σε χρυσό στο έγκυο διάλυμα.

3.2 Κύκλος ψεκασμού

Ο χρόνος ψεκασμού είναι γενικά 7 - 8 ώρες την ημέρα και το πολύ δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 10 ώρες (αλλά η δόση πρέπει να μειωθεί). Γενικά ψεκάζεται για 1 ώρα και σταματά για 1 ώρα ή ψεκάζεται για 1 ώρα και διακόπτεται για 2 ώρες. Ο χρόνος ψεκασμού δεν πρέπει να είναι πολύ μεγάλος, έτσι ώστε ο σωρός του μεταλλεύματος να μπορεί να αναπνέει οξυγόνο όταν δεν ψεκάζεται. Εάν ο χρόνος ψεκασμού είναι μεγάλος και η συχνότητα είναι υψηλή, θα αυξήσει τον όγκο του διαλύματος, θα μειώσει τη συγκέντρωση του μητρικού υγρού και θα σπαταλήσει κυανιούχο νάτριο. Ταυτόχρονα, θα αυξήσει τον όγκο του μητρικού υγρού και θα επηρεάσει την ικανότητα προσρόφησης του άνθρακα με χρυσό.

3.3 Ένταση ψεκασμού

Η ένταση του ψεκασμού σχετίζεται με τον χρόνο ψεκασμού και την ποσότητα ψεκασμού. Γενικά, η ένταση του ψεκασμού πρέπει να ελέγχεται στα 6 - 20L/m2•h (6 - 20L/m2×ώρα) και το πολύ δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 25 - 30L/m2•h (η οποία μπορεί να υπολογιστεί ανάλογα με την περιοχή του σημείου έκπλυσης, την ημερήσια ποσότητα ψεκασμού και τον χρόνο). Εάν η ένταση του ψεκασμού είναι υψηλή, θα αυξηθεί ο όγκος του έγκυου διαλύματος, θα αραιωθεί η συγκέντρωση χρυσού και θα επηρεαστεί η ικανότητα προσρόφησης του Ενεργός άνθρακας (γενικά, η ικανότητα προσρόφησης του ενεργού άνθρακα είναι 8 - 10 kg/t). Εάν ο όγκος του έγκυου διαλύματος είναι μεγάλος, εντός του ίδιου χρόνου προσρόφησης, λόγω της χαμηλής συγκέντρωσης χρυσού, η ποσότητα προσρόφησης θα μειωθεί και ο χρόνος προσρόφησης θα παραταθεί, γεγονός που θα αυξήσει επίσης το φόρτο εργασίας και το κόστος του συστήματος εκρόφησης και ηλεκτρόλυσης. Επομένως, η ποσότητα ψεκασμού δεν πρέπει να είναι πολύ μεγάλη και η συχνότητα ψεκασμού δεν πρέπει να είναι πολύ υψηλή.

Συμπερασματικά, τα παραπάνω είναι οι τεχνικές απαιτήσεις κοκκοποίησης, πασσάλωσης και ψεκασμού στη διαδικασία έκπλυσης χρυσό πασσάλων. Η μέθοδος έκπλυσης πασσάλων χρυσού χρησιμοποιείται ευρέως λόγω της απλής διαδικασίας, του ελάχιστου εξοπλισμού και του χαμηλού κόστους. Στην πραγματική παραγωγή, οι ιδιοκτήτες ορυχείων θα πρέπει να δώσουν προσοχή στον έλεγχο των παραμέτρων κάθε ζεύξης για να εξασφαλίσουν καλά αποτελέσματα έκπλυσης.